billboard hot 100

Ανάλογα με τα charts του Billboard HOT 100, αυτά είναι τα Top 10 Hits αυτής της εβδομάδας!

  1. Rockstar – DaBaby Ft. Roddy Ricch

2. Savage – Megan Thee Stallion Ft. Beyonce

3. Blinding Lights – The Weeknd

4. Say So – Doja Cat Ft. Nicki Minaj

5. Rain On Me – Lady Gaga & Ariana Grande

6. Toosie Slide – Drake

7. Don’t Start Now – Dua Lipa

8. Intentions – Justin Bieber Ft. Quavo

9. The Box – Roddy Ricch

10. Roses – SAINt JHN

drummer

Δεν συναντάμε συχνά γυναίκες ντράμερ, τουλάχιστον στην Κύπρο. Σήμερα όμως έχουμε μαζί μας μια υπέρ ταλαντούχα Κύπρια μουσικό που ειδικεύεται στα ντραμς. Η Ρενέ Νικολαΐδου η οποία κατάγεται από τη Λευκωσία διαμένει εδώ και χρόνια στις ΗΠΑ λόγω καριέρας. Διαβάστε τη συνέντευξή μας πιο κάτω. 

Πότε ξεκίνησε η μουσική σου διαδρομή;

Ξεκίνησα μαθήματα πιάνου και θεωρίας της μουσικής στην ηλικία των 9 και έπειτα ντραμς. 

Στα 14 σου χρόνια δημιούργησες το πρώτο σου συγκρότημα όπου όλα τα μέλη ήταν γυναίκες. Υπήρχε κάποιος λόγος που σε ώθησε να επιλέξεις μόνο γυναίκες μουσικούς;

Δεν μπορώ να πω ότι υπήρξε συγκεκριμένος λόγος. Ίσως ήμασταν εμπνευσμένες από τις Vixen, μια πολύ αγαπημένη γυναικεία μπάντα των 80ς που ακούγαμε τότε. Είμασταν μια γυναικεία παρέα, θυμάμαι παίζαμε μουσική στην αυλή του σχολείου και θέλαμε να λάβουμε μέρος σε μια καλλιτεχνική εκδήλωση και αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας συγκρότημα. Τότε επέλεξα να μάθω ντραμς.

Πέρα από τα μαθήματα μουσικής, έλαβες μέρος στο μιούζικαλ «Rent» το 2013. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία; Τι κράτησες απ’ αυτή τη δουλεία;

Το “Rent” ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή για μένα. Ήταν κάτι πολύ πρωτόγνωρο. Ήταν μια ευκαιρία που με βοήθησε να εξελιχθώ σαν μουσικός. Δεν υπήρχαν πολλές ευκαιρίες τότε στην Κύπρο να παρακολουθήσει ή να λάβει κανείς μέρος σε μια παράσταση μιούζικαλ. Επιπρόσθετα από τις νέες φιλίες που αναπτύχθηκαν κατά την περίοδο των προβών και των παραστάσεων, είχα την δυνατότητα να συνεργαστώ με πολύ ταλαντούχους μουσικούς οι οποίοι με στήριξαν καθ’ όλη την διάρκεια. 

Ποιο ήταν το επόμενο σου βήμα μετά το σχολείο;

Μετά την πρώτη συναυλία μου σαν ντράμερ είχα ήδη αποφασίσει ότι το επόμενο μου βήμα μετά το σχολείο θα ήταν οι μουσικές σπουδές στην Αμερική. Ήθελα να ακολουθήσω τα χνάρια των ροκ μουσικών οι οποίοι με ενέπνευσαν να γίνω η ίδια μουσικός. 

Τι ξεχώρισες από τις σπουδές σου στο Columbia CollegeChicago; Ενώ φοιτούσες στις ΗΠΑ έκανες συνεργασίες με συμφοιτητές σου και άλλους μουσικούς;

Το Columbia College Chicago μου έδωσε την ευκαιρία να ανακαλύψω πολλές διαφορετικές πτυχές του μουσικού και γενικότερα του καλλιτεχνικού τομέα. Συνεργάστηκα όχι μόνο με άλλους μουσικούς/φοιτητές αλλά και με φωτογράφους, ηχολήπτες, και σκηνοθέτες. Το 2016 είχα φτιάξει την πρώτη μου μπάντα στην Αμερική με άλλους συμφοιτητές από το Columbia. 

musician

Έχεις κάνει δισκογραφική δουλειά;

Το 2019, είχα τη χαρά να συνεργαστώ ξανά με έναν για τους πιο αγαπημένους μου ανθρώπους και φίλους, LeAnn Stutler. Το “Keeps Getting Better” είναι το πρώτο full-length album της LeAnn και περιέχει τραγούδια τα οποία είχα την ευκαιρία να παίξω όχι μόνο στο στούντιο αλλά και σε διάφορες συναυλίες. Επίσης, έχω κάνει ακόμα ένα μικρού μήκους EP, μαζί με ένα project/συγκρότημα του πανεπιστημίου, το οποίο κυκλοφόρησε το 2017. 

Γιατί αποφάσισες να μετακομίσεις στο Λος ΄Αντζελες μετά τις σπουδές σου;

Το Λος Άντζελες ήταν πάντα ο τελικός προορισμός. Πιστεύω ότι το  ΛΑ μπορεί να δεχθεί και να προσφέρει ευκαιρίες σε όλους, ανεξαρτήτως ποιο είδος μουσικής ή τέχνης γενικότερα θέλουν να ακολουθήσουν. Η καλλιτεχνική σκηνή της πόλης εξελίσσεται και ανοίγει καινούργιες πόρτες συνεχώς. Σίγουρα υπάρχει πολύς ανταγωνισμός αλλά με σκληρή δουλειά και επιμονή έχεις την δυνατότητα να ανακαλύψεις καινούργιες πτυχές της καριέρας σου και να προοδεύσεις.  Επίσης, το κλίμα έκανε την πόλη ακόμα πιο προσιτή. Τέσσερα χρόνια στην πόλη των ανέμων ήταν υπέρ αρκετά χαχα

Ποιες ευκαιρίες σου δόθηκαν εκεί;

Τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα στο Λος Αντζελες, ειδικότερα κάποιο σαν εμένα που είμαι μόλις μετακομίσει. Χρειάστηκε δουλειά για να μπορέσω να ανακαλύψω και να διεκδικήσω ευκαιρίες που με ενδιέφεραν. Κατάφερα όμως να γνωρίσω αρκετούς μουσικούς και άτομα του καλλιτεχνικού χώρου όπως συνθέτες, σκηνοθέτες κλπ. Μέσα στους πρώτους 5-6 μήνες είχα κάνει 2 internships, συνεργάστηκα με Studio Design/AV company και δούλευα part-time μαζί με το National Children’s Chorus.

Με τι ασχολείσαι τώρα εν καιρό πανδημίας; Είναι εύκολο το να κρατηθούμε δημιουργικοί;

Εν καιρώ πανδημίας μπορεί να πει κανείς ότι μας δίνεται η ευκαιρία να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στην τέχνη μας και να δημιουργήσουμε εφόσον έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Η αλήθεια είναι ότι μου πήρε λίγος καιρός να το συνηθίσω και να μπορέσω να μπω σε μια καινούργια ρουτίνα. Παρ’ όλα αυτά, ήρθα σε επαφή με άλλους μουσικούς τους οποίους δεν είχα χρόνο να συνδεθώ στο παρελθόν και ξεκίνησα διάφορα καινούργια projects. Εκτός μουσικής, περνώ αρκετή ώρα δοκιμάζοντας συνταγές μαγειρικής, ξεκίνησα να μαθαίνω καινούργιες γλώσσες, κάνω γιόγκα και τον υπόλοιπο χρόνο ασχολούμαι με την φωτογραφία. 

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια και οι στόχοι σου;

Τα μελλοντικά μου σχέδια δεν είναι πολύ συγκεκριμένα αυτή την στιγμή λόγω της αβεβαιότητας της εξέλιξης της πανδημίας και της όλης κατάστασης. Όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα, στόχος μου είναι να συνεχίσω να δημιουργώ και να εκφράζομαι μέσω της μουσικής όπου και να βρίσκομαι. Ευελπιστώ όλα να φτιάξουν σύντομα και να έχω την ικανότητα να μοιραστώ μαζί σας την μουσική και κομμάτια τα οποία δουλεύω τον τελευταίο καιρό. 

Ρενέ, σου ευχόμαστε κάθε επιτυχία.

Ευχαριστώ πάρα πολύ, επίσης. Όλα τα καλά, πρώτα με υγεία. 

rene nikolaidou
George Floyd Murder

Όλοι έχουμε δει την απάνθρωπη αντιμετώπιση των αστυνομικών στις ΗΠΑ. Η χώρα των ονείρων, των θαρραλέων, των ελεύθερων λοιπόν, επέτρεψε σε ρατσιστές να εργάζονται στο αστυνομικό τμήμα και να σκοτώσουν ακόμη μια φορά ένα αθώο κι άοπλο άτομο μόνο και μόνο γιατί ήταν Aφροαμερικανός. Μιλάω για την πρόσφατη δολοφονία του George Floyd στις 25 Μαΐου 2020. 

Ο άοπλος 46χρονος συνελήφθη από αστυνομικούς μετά από κλήση που δέχτηκε το 911 από εργαζόμενο υπεραγοράς. Ήταν ΥΠΟΠΤΟΣ  για πλαστογραφία ενός χαρτονομίσματος των είκοσι δολαρίων. Οι αστυνομικοί τον συνέλαβαν κι ο George Floyd δεν αντιστάθηκε. Αυτοί όμως ισχυρίστηκαν το αντίθετο. Δεν πέρασε από το μυαλό τους ούτε για ένα δευτερόλεπτο φαίνεται, πως πρώτον, θα υπήρχαν μάρτυρες που θα μπορούσαν να τους διαψεύσουν, και δεύτερο, πως μπορούσε να υπήρχαν κάμερες ασφαλείας έξω από το μαγαζιά στο δρόμο αυτόν. Τον έριξαν κάτω και ο λευκός πρώην αστυνομικός και νυν δολοφόνος Derek Chauvin τον πατούσε στο λαιμό με το γόνατό του.

Περαστικοί βιντεογράφησαν το περιστατικό και βλέπουμε καθαρά πως ο ανυπεράσπιστος George Floyd φορούσε χειροπέδες, δεν προσπάθησε να δραπετεύσει, κι απλώς παρακαλούσε να τον αφήσουν να αναπνεύσει. 

Τα τελευταία λόγια του George Floyd ήταν «Θα με σκοτώσουν, σε παρακαλώ, δεν μπορώ να αναπνεύσω». Οι άξεστοι ρατσιστές ούτε που νοιάστηκαν. Τον έβλεπαν να αργοπεθαίνει, να του κόβεται η ανάσα και δεν έκαναν τίποτα. Αυτά γίνονται όταν δίνονται θέσεις εξουσίας σε τέτοιους ‘ανθρώπους’. Η αστυνομία οφείλει να προστατεύει τους πολίτες κι όχι να τους δολοφονεί.

Στη δήλωση του ο αρχηγός της αστυνομίας του Σικάγο David O. Brown είπε: 

«Ο οποιοσδήποτε αστυνομικός κάνει κατάχρηση της εξουσίας του ή επιτρέπει στο να συμβεί, δεν αξίζει να φοράει το σήμα, τέλος».

Οι 4 λευκοί και ρατσιστές αστυνομικοί που εμπλέκονται στη δολοφονία του George Floyd απολύθηκαν από το τμήμα και αναμένουν τις κατηγορίες περί δολοφονίας. Μόνο ο Derek Chauvin έχει συλληφθεί μέχρι στιγμής. Το FBI και το αστυνομικό σώμα ερευνάει την υπόθεση γιατί απ’ ότι φαίνεται τα στοιχεία δεν είναι αρκετά…

Πολλαπλές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα, όχι μόνο στη Minneapolis όπου διαπράχθηκε η δολοφονία. Η αντιμετώπιση των διαδηλωτών από την αστυνομία δεν εξέπληξε κανέναν. Έριχναν δακρυγόνα, ήταν βίαιοι, και πατούσαν ειρηνικούς διαδηλωτές με τ’ αυτοκίνητα τους. Συγχαρητήρια σ’ αυτούς τους αστυνομικούς των ΗΠΑ και του 2020. 

Πολλές από τις διαδηλώσεις έχουν μετατραπεί σε πεδίο οργής, πάλης και βανδαλισμού. Ο θυμός μερικών διαδηλωτών δεν κρύβεται. Άλλοι βρήκαν την ευκαιρία να λεηλατήσουν μαγαζιά κι υπεραγορές. Αυτά τα συμβάντα δείχνουν την πραγματικότητα των ΗΠΑ του 2020. Μια χώρα που δεν έχει βοηθήσει τους πολίτες της σ’ αυτή την περίοδο πανδημίας όπου τα κρούσματα ανεβαίνουν και δουλειές κλείνουν, κι ο κόσμος πεινάει. 

Αυτά τα συμβάντα περί λεηλατήσεις και βανδαλισμού, δεν αντιπροσωπεύουν το σκοπό των ειρηνικών διαδηλωτών που θέλουν να διεκδικήσουν δικαιοσύνη. Το ότι υπάρχουν ρατσιστές αστυνομικοί που δολοφονούν ανθρώπους λόγω του χρώματός τους δεν σημαίνει πως όλο το αστυνομικό σώμα είναι πλημμυρισμένο με άξεστους δολοφόνους. Το μόνο αληθές είναι πως χρειάζεται να δοθεί δικαιοσύνη. Η κυβέρνηση και το αστυνομικό σώμα οφείλει όμως να κάνει σωστά τη δουλειά του. Οφείλουν να προστατεύουν τον λαό κι όχι να τον σκοτώνουν. 

Δυστυχώς για ακόμη μια φορά ένας άοπλος άνθρωπος δολοφονήθηκε από μέλος της αστυνομίας. Για ακόμη μια φορά ένας λευκός ρατσιστής δολοφόνησε έναν Αφροαμερικανό άνευ λόγου κι αιτίας. Διόρθωση – υπήρχε λόγος. Ο George Floyd δεν ήταν λευκός. 

music photography

Η Κύπρος έχει βγάλει πολλούς εξαιρετικούς καλλιτέχνες κι ακόμη μια απόδειξη είναι η Άντρεα Παύλου. Αυτό το ταλαντούχο κορίτσι σπούδασε 3D Animation στο University of Hertfordshire με ειδίκευση στο rigging και technical animation. Πέρα απ’ αυτές τις σπουδές ασχολείται με concept art, και με τη φωτογραφία ενώ διαμένει στην Αγγλία. Αποκλειστικά στο Sociostory, η συνέντευξη μας με την Άντρεα!

Από ποια ηλικία ξεκίνησες να ασχολείσαι με τις τέχνες και ποιο ήταν το πρώτο σου μάθημα καλλιτεχνικού περιεχομένου;

Δεν θυμάμαι να υπήρξε κάποια στιγμή που να μην ασχολούμουν με διάφορες καλλιτεχνικές δραστηριότητες, όπως χορό, μουσική, τέχνη και φωτογραφία. Ήμουν αρκετά τυχερή που είχα υποστηρικτικούς γονείς που με πήγαιναν σε μαθήματα χορού, πιάνου, και τέχνης από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Στη συνέχεια, λόγω του ότι πάντοτε λάτρευα τις ταινίες και τον κινηματογράφο, ξεκίνησα να συμμετέχω σε πιο εξελιγμένα μαθήματα όπου είχα την ευκαιρία να μάθω περισσότερα για θέματα όπως οπτικά εφέ, και παραγωγή ταινιών και βιντεοπαιχνιδιών. Από τη λίστα των ειδικευμένων μαθημάτων δεν έλειπαν τα A Levels τέχνης και φωτογραφίας.

Γιατί επέλεξες να σπουδάσεις 3D Animation;

Από μικρή ηλικία ήθελα να είμαι κι εγώ ένα μέρος της μαγείας που δημιουργείται στα παρασκήνια. Σε ένα χώρο όπου θα μπορούσα να δώσω πνοή σε κάθε είδους νέου κόσμου, χαρακτήρες και πλάσματα, είτε σε ταινίες είτε σε βιντεοπαιχνίδια. Θυμάμαι όλες τις φορές που έβγαινα από το σινεμά και όλες τις στιγμές που έπαιζα κάποιο βιντεοπαιχνίδι, τα συναισθήματα που μου προκαλούσαν, και το πόσο ήθελα να είμαι μέρος αυτής της τέχνης. Λατρεύω τον κινηματογράφο και τα βιντεοπαιχνίδια, και γι’ αυτό επέλεξα να ειδικευτώ σ’ αυτόν τον κλάδο. Οι ταινίες και τα βιντεοπαιχνίδια είναι πολύ ενοποιημένα και ανήκουν στην ίδια βιομηχανία, οπότε ο τομέας ειδίκευσης μου, μου επιτρέπει να κινηθώ ελεύθερα μεταξύ των δύο και μπορώ εύκολα να επιλέξω σε ποια projects θα συμμετάσχω. 

Υπήρξε κάποια δουλεία ή project σου που να σε ενθουσίασε περισσότερο από άλλες;

Όλα τα projects που κάνω με ενθουσιάζουν γιατί βλέπω το πως αρχίζει η δημιουργία τους και το πως εξελίσσονται για να καταλήξουν στο τελικό αποτέλεσμα. Όλοι οι συντελεστές, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μου, αφήνουν ένα κομμάτι του εαυτού τους στην κάθε τους δουλειά. Το project στο οποίο εργάζομαι τώρα είναι το μεγαλύτερο που έχω κάνει μέχρι στιγμής και βρίσκω τον εαυτό μου κατενθουσιασμένο και ανυπομονώ να κυκλοφορήσει. Δυστυχώς δεν μπορώ να αποκαλύψω περισσότερα γιατί δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη στο κοινό. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι αυτό το project είναι βιντεοπαιχνίδι.    

Πέρα από το 3D Animation, ασχολείσαι επαγγελματικά με τη φωτογραφία. Τι σημαίνει η φωτογραφία για σένα;

Η φωτογραφία είναι ακόμη ένας τρόπος με τον οποίο εκφράζω την καλλιτεχνική μου τάση.  Βρέθηκα να ασχολούμαι με τη φωτογραφία υποσυνείδητά αλλά σύντομα ανακάλυψα ότι ήταν κάτι που μου άρεσε πολύ. Πολλές βασικές αρχές της φωτογραφίας συμπίπτουν με θέματα που χρησιμοποιώ καθημερινά στη δουλειά μου όπως τον φωτισμό, τη σύνθεση, και το χρώμα. Έχω πειραματιστεί με τη φωτογραφία για πολλά χρόνια αλλά ο αγαπημένος μου χώρος είναι η φωτογραφία συναυλιών (music photography). 

Γιατί σε ελκύει περισσότερο το Music Photography;

Μέσω της αγάπης μου για τη μουσική, τις συναυλίες και τη φωτογραφία, βρήκα ένα τρόπο να τα συνδυάσω κι έτσι έγινα music photographer. Πάντα ψάχνω μια δικαιολογία για να παρευρεθώ στην επόμενη συναυλία στην πόλη όπου μένω (ή κι εκτός πόλης εννοείται). Μου αρέσει η ατμόσφαιρα, το κοινό, η μουσική. Είναι ένα μέρος όπου νιώθω άνετα, και με τη φωτογραφική μου μηχανή μου δίνεται η ευκαιρία να καταγράψω τις στιγμές, την ενέργεια της συναυλίας, και τα καλύτερα στοιχεία που μπορεί να προσφέρει η ζωντανή μουσική. Αγαπώ το να μπορώ να συναναστρέφομαι με τους θαυμαστές και τους μουσικούς σε ένα περιβάλλον όπου όλοι μπορούν να εκφραστούν μέσω της μουσικής που τους ενώνει.

Ποια ήταν η αγαπημένη σου συναυλία όπου παρευρέθηκες σαν φωτογράφος;

Η αγαπημένη μου συναυλία ήταν και η πρώτη μου μεγάλη δουλεία σαν φωτογράφος που τύχαινε να ήταν για το αγαπημένο μου συγκρότημα. Πήρα το πάσο φωτογραφίας λίγες ώρες πριν από τη συναυλία και όσο ενθουσιασμένη ήμουν, άλλο τόσο αγχωμένη ήμουν. Ήταν μεγάλη υπόθεση για μένα γιατί ένιωθα πως έπρεπε να αποδείξω στον εαυτό μου πως το music photography ήταν κάτι που μπορούσα να κάνω και ότι μπορούσα να ανταπεξέλθω σε μεγάλες συναυλίες. Πιστεύω πως η μεγαλύτερη πρόκληση για τη συγκεκριμένη συναυλία ήταν ότι έπρεπε να είμαι επαγγελματίας ενώ ήμουν πολύ ενθουσιασμένη γιατί έβλεπα το αγαπημένο μου συγκρότημα επί σκηνής. 

Photo by Andrea Pavlou

Υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι κανόνες που πρέπει να ακολουθούν οι music photographers σε μεγάλες συναυλίες;

Υπάρχουν διάφορα είδη πάσων που παρέχουν πρόσβαση για τους φωτογράφους. Για παράδειγμα ένα κανονικό πάσο (press pass) επιτρέπει στον φωτογράφο να φωτογραφίσει μόνο τα πρώτα τρία τραγούδια από το Photo Pit που είναι η περιοχή μεταξύ της σκηνής και του κοινού. Μετά την ολοκλήρωση των τριών τραγουδιών μπορεί να φωτογραφίζει από το κοινό αλλά αυτό εξαρτάται από το χώρο όπου γίνεται η συναυλία. Επίσης δεν επιτρέπεται το φλας. Το άλλο πάσο ονομάζεται AAA –Access All Areas (πρόσβαση σε όλες τις περιοχές) που επιτρέπει στον φωτογράφο να φωτογραφίζει καθ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας από όλα τα σημεία του χώρου συμπεριλαμβανόμενης της σκηνής. Συνήθως αυτό το πάσο δίνεται μόνο στον προσωπικό φωτογράφο του συγκροτήματος. 

Ποια είναι η δυσκολία του να έχεις μόνο 3 τραγούδια σαν περιθώριο για φωτογράφιση;

Κάποιες από τις μεγαλύτερες δυσκολίες είναι ότι δεν έχουμε την ευχέρεια του χρόνου, δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε φλας, και οι μουσικοί κινούνται διαρκώς. Έτσι πρέπει να γνωρίζουμε καλά τις ρυθμίσεις που λειτουργούν για το κάθε είδος φωτισμού και να έχουμε την ικανότητα της γρήγορης εναλλαγής μεταξύ τους, ώστε να τραβήξουμε ποιοτικές φωτογραφίες. Αν δεν ξέρουμε να λειτουργούμε τη φωτογραφική μας μηχανή σωστά, οι φωτογραφίες θα βγουν θολές ή σκοτεινές.

Photo by Andrea Pavlou

Ποια ήταν η χειρότερη σου εμπειρία σε συναυλία;

Δεν υπήρξε μια συγκεκριμένη συναυλία όπου είχα μια κακή εμπειρία αλλά υπάρχουν ορισμένα κοινά αρνητικά στις περισσότερες συναυλίες. Για παράδειγμα, μερικές φορές υπάρχει μεγάλη ασέβεια από το κοινό προς τους φωτογράφους. Θα σου κόψουν το δρόμο, θα σταθούν μπροστά σου, και δε θα σε αφήσουν να περάσεις. Καταλαβαίνω πως βρίσκονται εκεί για να δουν το αγαπημένο τους συγκρότημα αλλά απ’ την άλλη κι οι φωτογράφοι βρίσκονται εκεί για να κάνουν τη δουλειά τους. Επίσης, κάποτε η δουλειά μας διακόπτεται από το προσωπικό ασφαλείας για κανένα απολύτως λόγο. Μπορεί ένας φωτογράφος να έχει πάσο και να δικαιούται να βρίσκεται στο χώρο όπου πραγματοποιείτε η συναυλία, αλλά να τον/την διώξει το αγενής προσωπικό ασφαλείας λόγω του δικού τους σύνδρομού ανωτερότητας. Κοίτα, δεν είμαι ψηλή και είμαι γυναίκα, και δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που δεν σε παίρνουν στα σοβαρά και δεν σε αφήνουν να κάνεις τη δουλειά σου σωστά γι’ αυτούς τους χαζούς και μόνο λόγους. 

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Υπάρχουν μερικά συγκροτήματα που θα ήθελα να φωτογραφίσω σε κάποια στιγμή όπως τους Slipknot, A Day To Remember, Billie Eilish, και Metallica. Θα ήθελα επίσης να κάνω περιοδεία ως φωτογράφος ενός συγκροτήματος και να δω τις φωτογραφίες μου τυπωμένες σε περιοδικά μουσικής. Μπορεί να είναι μεγάλοι οι στόχοι μου αλλά είναι αυτά που ανυπομονώ να τα επιδιώξω!

Άντρεα σου ευχόμαστε κάθε επιτυχία γιατί το αξίζεις!

Βρείτε την Άντρεα Παύλου εδώ:

http://www.instagram.com/andreaxpavlou

Black Anis Candy

Το καινούριο single των Black Anis«Candy», κυκλοφόρησε στις 18 Μαΐου 2020 και είναι must! Το τραγούδι αυτό ήρθε κι ανανέωσε το ύφος της κυπριακής μπάντας. Το «Candy» δίνει στους ακροατές του θετική ενέργεια, διάθεση, κι όρεξη για χορό. Είναι το τραγούδι που σου φτιάχνει τη μέρα από τη στιγμή που ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί και σε κρατάει χαρούμενο καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. 

Όσο αφορά τους συντελεστές του «Candy», τη μουσική έγραψαν οι Black Anis και τους στίχους ο Χριστόδουλος Σάββα. Την παραγωγή, ηχογράφηση, και μίξη εκτέλεσε η Μικαέλα Τσαγγάρη στο The Elbow Room R&P στη Λευκωσία, και το masteringανέλαβε η Anna Frick στο Airshow Mastering στις ΗΠΑ.

Οι Black Anis αποτελούνται από τους Γιάννη Μαργάρη (φωνή), Ορέστη Σάββα (ηλεκτρική κιθάρα), Κυριάκο Χριστοδουλίδη (ηλεκτρική κιθάρα), Ξάνθο Παττίχη (μπάσο), και Φρίξο Πρωτοπαπά (ντραμς). Στο «Candy» έλαβε μέρος κι ο Νικόλας Μελής (πλήκτρα) σαν special guest. 

Το βίντεο κλιπ του νέου single των Black Anis είναι πρωτότυπο, ασυνήθιστο αλλά φανταστικό. Κατά κάποιο τρόπο, ο πρωταγωνιστής του βίντεο, Μάκης The Fish, απεικονίζει την πραγματικότητα του 2020. Την κινηματογράφηση ανέλαβαν οι Ξάνθος Παττίχης και Φρίξος Πρωτοπαπάς, και την επεξεργασία του βίντεο ο Ορέστης Σάββα. 

Το single των Black Anis«Candy», έχει κυκλοφορήσει ήδη στο κανάλι τους στο YouTube και εντός των ημερών θα κυκλοφορήσει σε όλες τις διαδικτυακές μουσικές πλατφόρμες όπως Spotify, iTunes, CD Baby, Amazon, Soundcloud κ.α.

Συγχαρητήρια Black Anis και καλοτάξιδο το υπέροχο «Candy»

Black Anis Band
vegan food healthy

Σήμερα θα μάθουμε πολλά για τον τρόπο ζωής που λέγεται Vegan. Δεν είναι μόνο μια επιλογή φαγητού. Σου αλλάζει την καθημερινότητα και τον οργανισμό. Έχουμε κοντά μας τον Στέφανο Ιωάννου που θα μοιραστεί μαζί μας τις γνώσεις του για το θέμα αυτό.

Καλησπέρα Στέφανε! Σ’ ευχαριστούμε που πήρες τον χρόνο για τη συνέντευξη αυτή. Καταρχάς, πόσα χρόνια είσαι vegan; 

Χαρά μου να δίνω τη συνέντευξη σε σένα. Στα 15 μου έγινα λακτο χορτοφάγος, ως συμβιβασμός με τους γονείς μου, και μετά από λίγο καιρό έγινα Vegan. Η πρώτη μου προσπάθεια για να γίνω χορτοφάγος έγινε στα 12 μου όμως μετά από ένα μήνα με καβγάδες και μουρμούρα από τους δικούς μου σταμάτησα και τους ανακοίνωσα ότι όταν θα είμαι ώριμος αρκετά για να στηρίξω την απόφαση μου θα το κάνω. 

Όταν το ανακοίνωσα τελικά υπήρχαν αντιδράσεις, η μητέρα μου θεώρησε ότι μπήκα σε αίρεση η γιαγιά μου μου έδινε παράδειγμα από τη βίβλο για το ότι ο Χριστός έφαγε κρέας κοκ. 

Τι ήταν αυτό που σε ώθησε στην επιλογή σου να γίνεις vegan;

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που αγαπά το κρέας ως πρώτη ύλη για το φαγητό της. Ο πατέρας του μπαμπά μου είχε κατσίκες και κότες και ήταν καθημερινή ασχολία και για τον ίδιο το πατέρα μου. Εγώ με τα αδέρφια μου πηγαίναμε στη φάρμα απλά για να παίξουμε και αν και έχω όμορφες εμπειρίες από τα παιχνίδια δεν μπορώ να ξεχάσω στις γιορτές τη κραυγή των ζώων όταν τα σκότωναν ή το τρέμουλο τους όταν περίμεναν τη σφαγή. Κάθε φορά που σκότωναν ζώο αρνιόμουνα να φάω από αυτό το κρέας. Κάτι που πιστεύω ότι θα έκαναν πολλοί. Θεωρώ γενικότερα ότι ο κόσμος τρώει το κρέας χωρίς να σκέφτεται ότι μια μπριζόλα για παράδειγμα ανήκε σε ένα ζωντανό πλάσμα. Σκεπτόμενος ότι αυτό που περνούσαν αυτά τα ζώα περνούν και τα υπόλοιπα αποφάσισα να μην τρώω οτιδήποτε δεν μου έδινε τη συγκατάθεση να φάω. 

Ποια είναι η ιδεολογία της ολικής χορτοφαγίας (vegan);

Όλα έχουν να κάνουν με τη συγκατάθεση, ένα ζώο δεν μας δίνει τη συγκατάθεση να το τρώμε ή να παίρνουμε το γάλα του ή τα αυγά του για δική μας χρήση. Με την ίδια λογική κανένα ζώο δεν έδωσε τη συγκατάθεση του το δέρμα του να γίνει παπούτσι, ζώνη, τσάντα ή πορτοφόλι. Προσπαθώ δηλαδή να ζω τη ζωή μου με προϊόντα που δεν είναι από ζώα ούτε έχουν πειραματιστεί σε αυτά, κάτι που το κάνει δύσκολο ειδικότερα όταν μιλάμε για φάρμακα και είναι από τα λίγα που δεν μπορώ να αλλάξω. 

Γενικότερα η δική μου φιλοσοφία πίσω από την απόφαση κι αυτή είναι και η καταδίκη οποιασδήποτε μορφής βίας και από την άλλη η άρνηση μου να δεχτώ τη θεωρία που μας δίνετε de facto ότι ο δυνατός τρώει τον αδύνατο. 

vegan green healthy

Ποιες τροφές συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτή τη διατροφή;

Είναι τόσα πολλά, είναι πιο εύκολο να αναφέρω τι δεν τρώω. Δεν καταναλώνω κρέας, ψάρι, αυγά, γαλακτοκομικά προϊόντα, μέλι και τα παράγωγα του. 

Η διατροφή ενός Vegan είναι πλούσια απλά πρέπει να ξέρεις να μαγειρεύεις. 

Είναι ιδεολογία και τρόπος ζωής το να είσαι vegan ή είναι απλώς μια διατροφή/επιλογή φαγητού;

Όπως εξήγησα και πιο πάνω όχι είναι τρόπος ζωής είναι καθημερινές μικρές επιλογές που κάνεις στη ζωή σου. Από το τι θα φορέσεις μέχρι το τη σαμπουάν θα πλένεις τα μαλλιά σου. 

Σίγουρα λόγω του ότι οι vegan δεν καταναλώνουν κρέας, αυγά, γάλα, και ψάρι, και στερούνται τις βιταμίνες που παρέχουν αυτές οι τροφές, παίρνουν αντικατάστατα/συμπληρώματα. Μπορείς να μας δώσεις κάποια παραδείγματα;

Δεν χρειάζεται να πάρεις συμπληρώματα διατροφής, μπορείς να πάρεις τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά μέσω των φυτικών πηγών. Για να το κάνεις αυτό πρέπει να γίνεις πιο mindfull για το τι τροφές καταναλώνεις σε ποιες ποσότητες και με ποιους συνδυασμούς. Θα ήταν καλό, κατ’ εμένα, αν κάποιο άτομο σκέφτεται το βιγκανισμό να ξεκινήσει πρώτα από ένα διατροφολόγο που θα του δώσει τις απαραίτητες κατευθυντήριες γραμμές που πρέπει να ακολουθήσει. 

Πόσο εύκολο είναι το να είσαι vegan προπαντός σε μια χώρα σαν την Κύπρο ή οποία έχει το κρέας στην καθημερινότητά της;

Είναι πολύ εύκολο ειδικά όταν μαγειρεύεις μόνος σου. Δεν είμαστε μόνο μια χώρα του κρέατος αλλά και μια χώρα των φρέσκων  λαχανικών των φρούτων των οσπρίων, των νηστειών. Τι πιο δύσκολο είναι να πείσεις τους γύρω σου ότι το να είσαι vegan είναι εντάξει, μιλώ ειδικότερα για την οικογένεια μου που αγαπά το κρέας. Δυσκολία υπήρχε στο σεβασμό της απόφασης μου από τους γύρω μου όπως για παράδειγμα η γιαγιά μου που το πρώτο καιρό προσπαθούσε να με ταΐσει κρέας με οποιοδήποτε τρόπο, προσπάθησε να μου δώσει μηλόπιτα στην οποία το ζυμάρι είχε γίνει με το λίπος του χοίρου. Δυσκολία υπάρχει ή τουλάχιστον πριν λίγα χρόνια όταν προσπαθούσα να βρω επιλογές σε εστιατόρια και αρχικά δεν καταλάβαιναν την έννοια του Vegan αλλά και φαίνονταν να μην την σέβονται έτσι τελικά κατέφευγα να σκαρφίζομαι αλλεργίες έτσι ώστε να είναι σίγουρος ότι το φαγητό μου δεν θα περιέχει οτιδήποτε ζωικής προέλευσης. 

salad healthy vegan

Πλέον υπάρχει και η επιλογή του να είσαι raw vegan. Ποια είναι η διαφορά αυτής της μερίδας ανθρώπων με τους vegan;

Η ωμοφαγία (raw vegan ) βασίζεται στο ότι οι τροφές πρέπει να καταναλώνονται ακατέργαστες έτσι ώστε να μην χάνουν τα ένζυμα τους, για αυτό και δεν μαγειρεύονται ή καλύτερα αν μαγειρευτούν δεν ξεπερνούν μια συγκεκριμένη θερμοκρασία που θα κατέστρεφε αυτά τα θρεπτικά συστατικά για τον οργανισμό μας. Είναι ένας πιο υγιεινός τρόπος διατροφής. 

Σου λείπει το να μπορείς να βρεις φαγητό εύκολα στην Κύπρο; Σκέφτηκες ποτέ σου να ξανά φάς κρέας γι’ αυτόν τον λόγο;

Δεν είμαι τόσο δύσκολος με το φαγητό μου αν βγω έξω με παρέα άνετα θα μπορούσα να φάω οπουδήποτε, μια σαλάτα όλοι κάνουν και πατάτες τηγανιτές. 

Δεν θα ήθελα ποτέ να ξανά φάω κρέας, νομίζω με κάθε μπουκιά θα έκλαιγα. Πριν κανένα χρόνο καθόμουν σε μια καφετέρια στο λιμάνι και είδα ένα ψαρά να βγάζει το ψάρι από τη θάλασσα και να το βάζει σε ένα κουβά, έβαλα τα κλάματα μάζεψα γρήγορα τα πράγματα μου και έφυγα από το μαγαζί. 

Ποιες είναι οι επιλογές στη Κύπρο για να βγει ένας vegan έξω για φαγητό;

Το τελευταίο χρόνο νομίζω ανοίγουν σαν μανιτάρια τα μαγαζιά που είναι εξολοκλήρου vegetarian/vegan. Πολύ θετικό θεωρώ πλέον ότι και πολλά εστιατόρια πλέον συγκαταλέγουν στα μενού τους vegan επιλογές λόγω της ζήτησης που υπάρχει. Κάτι που με κάνει χαρούμενο γιατί λατρεύω το φαγητό. 

Πιστεύεις ότι πλέον το να δηλώνει ή να γίνεται ένα άτομο vegan είναι λόγω μόδας ή τάσης; 

Σίγουρα έχει αυξηθεί ο αριθμός των ατόμων που δηλώνουν Vegan, αυτό έχει γίνει λόγω των μέσων δικτύωσης και της ενημέρωσης του κοινού για τα οφέλη που υπάρχουν σε αυτό το τρόπο ζωής τόσο για μας όσο και για το περιβάλλον. Είτε μόδα ή σκεπτόμενη επιλογή είμαι χαρούμενος ότι μεγαλώνει ο πληθυσμός μας. 

Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που μόλις πήρε την απόφαση να γίνει vegan;

Θα έλεγα σε αυτό το άτομο να συμβουλευτεί ένα διατροφολόγο για να του δώσει ένα αρχικό πλάνο στη συνέχεια να προσπαθήσει να μαγειρεύει μόνο του και να πειραματίζεται με το φαγητό του.  Υπάρχουν άπειρη τρόποι να μαγειρέψεις όσπρια. Επίσης θα έλεγα ότι αν και υπάρχουν πολλά υποκατάστατα κρέατος και τυριών στην αγορά ότι είναι πιο οικονομικό να τα κάνει στο σπίτι. 

Στέφανε σ’ ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη. Σου ευχόμαστε κάθε καλό!

vegan food
Taltsie

Η Κύπρια τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, Θάλεια Τσιατίνη, ή αλλιώς, TÁLTSIE, κυκλοφόρησε το πρώτο της Single με τίτλο «At Least We Dared». Μας έδωσε μια εικόνα για το τι να περιμένουμε από το πρώτο της EP που θα ονομάζεται «To You».

Η ταλαντούχα μουσικός, TÁLTSIE, είναι μόλις 20 ετών και ζει στο Βερολίνο όπου σπουδάζει songwriting. Ξεκίνησε τη μουσική της διαδρομή στην ηλικία των 6 με μαθήματα βιολιού. Στην πορεία εξελίχτηκε μια αγάπη προς το τραγούδι, το σύγχρονο πιάνο, και το songwriting. Έμαθε από μόνη της κιθάρα κι έτσι έγραψε τα πρώτα της τραγούδια – τη μουσική και τους στοίχους. 

Πέρα από τη δισκογραφική δουλειά που θα κυκλοφορήσει, έχει ήδη παρουσιαστεί σε μεγάλα φεστιβάλ μουσικής όπως τον «Φέγγαρο» και στην τηλεόραση στην εκπομπή Road Trip.

Το Single της TÁLTSIE, «At Least We Dared», είναι επηρεασμένο από Pop, Soul και Folkήχους. Έχει ένα απρόσμενο ξεκίνημα φωνητικών και αρμονίας που καθηλώνουν τον ακροατή. Στη συνέχεια το τραγούδι παρουσιάζει ρυθμικά στοιχεία μια σύγχρονης παραγωγής χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικά όργανα, ακουστικό πιάνο, και παραμορφωμένα βιολιά. Η φωνή της Θάλειας συνεχίζει να εκπέμπει μια γήινη ενέργεια με την ώριμη και καλά δουλεμένη φωνή της. 

Το μέλλον της TÁLTSIE θα είναι λαμπρό κι όσοι την ακούσαμε το γνωρίζουμε. 

Εμείς εδώ στο Sociostory ανυπομονούμε να ακούσουμε το EP «To You» που θα κυκλοφορήσει σύντομα! 

TÁLTSIE, καλές επιτυχίες σε ότι κι αν κάνεις!

Βρείτε την TÁLTSIE στα παρακάτω links:

https://www.facebook.com/taltsie/

https://www.instagram.com/taltsie/

https://www.taltsie.com

Taltsie
Support Art Workers

Για ποιο λόγο δημιουργήθηκε το σύνθημα «Support Art Workers» που σημαίνει «Υποστηρίζω τους Εργαζόμενους της Τέχνης»;

Στην Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο όταν ανακοίνωσαν οι δύο κυβερνήσεις τα καινούρια μέτρα που θα παρθούν από τις 4 Μαΐου και μετά, δεν ανέφεραν πουθενά το τι θα συμβεί με τον πολιτισμό των δύο χωρών. Όλοι οι εργαζόμενοι θα λάβουν επιδόματα και θα επιστρέψουν στις δουλειές τους κανονικά. Με τους εργαζόμενους της τέχνης τι θα γίνει; Οι μουσικοί, ηθοποιοί, χορευτές, και όλοι οι επαγγελματίες καλλιτέχνες έχουν επηρεαστεί πολύ πιο πριν από την καραντίνα και πιο συγκεκριμένα όταν απαγόρευσαν τις συγκεντρώσεις άνω των 75 ατόμων σε κλειστούς χώρους, αλλά αυτό δεν τους ένοιαξε. Έτσι ξεκίνησε το κίνημα «Support Art Workers» κι έχουν δίκιο.

Τι ζητούν αυτοί που ανήκουν στο κίνημα αυτό;

Υπάρχουν τρία βασικά αιτήματα.

  1. Να ανακοινωθεί άμεσα ένα σχέδιο υποστήριξης για το επόμενο εξάμηνο.
  2. Να αντιμετωπιστεί άμεσα το ζήτημα πνευματικών δικαιωμάτων.
  3. Να ανακοινωθεί ένας σαφής και σταδιακός χάρτης της επιστροφής των εργαζομένων της τέχνης όπως συμβαίνει με όλους τους επαγγελματίες.

Μέχρι τώρα έχουν υπογράψει το κίνημα περισσότεροι από 25,000 άνθρωποι μεταξύ των οποίων γνωστοί μουσικοί, ηθοποιοί, σκηνοθέτες και συγγραφείς όπως οι Γιώργος Νταλάρας, Γιάννης Αγγελάκας, Σωκράτης Μάλαμας, Ρέα Γαλανάκη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Στέφανος Κορκολής, Ιωάννα Καρυστιάνη, Ρένη Πιττάκη, Λυδία Φωτοπούλου, Νατάσα Μποφίλιου, Γιώρος Τσεμπερόπουλος, Μαρία Ναυπλιώτου και πολλοί άλλοι.

Support Art Workers

Το κίνημα αυτό έχει καταφέρει ήδη τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος να σκεφτεί πως υπάρχουν και άτομα τα οποία βασίζονται στις τέχνες για να πάρουν ένα εισόδημα και έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Θέλω να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες ώστε να μην παραλύσει ο κλάδος του πολιτισμού το καλοκαίρι, γιατί ξέρω ότι είναι η περίοδος εκείνη στην οποία πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι ασχολούνται με τον πολιτισμό περιμένουν για να μπορέσουν να υποστηρίξουν το ετήσιο εισόδημά τους. Και έχω ζητήσει, επίσης, από την Υπουργό Πολιτισμού σε συνεννόηση και με το Υπουργείο Εργασίας να δούμε αν μπορούμε, και με ποιο τρόπο μπορούμε, να κατανείμουμε πόρους του ΕΣΠΑ για ένα στοχευμένο πρόγραμμα στήριξης της ανεργίας στον χώρο του πολιτισμού».

Τώρα οι εργαζόμενοι της τέχνης στην Ελλάδα περιμένουν την ανακοίνωση των μέτρων για τον Πολιτισμό. Στην Κύπρο τι γίνετε όμως; Γιατί δεν έχουν ανακοινώσει το οτιδήποτε; Δεν έχουμε εμείς επαγγελματίες καλλιτέχνες; Μήπως πρέπει να ξεκινήσουμε να υπογράφουμε κι εμείς μια αίτηση για να μας λάβει υπόψη του ο κ. Αναστασιάδης;

Αυτό που συμβαίνει σε Ελλάδα και Κύπρο είναι ανεπίτρεπτο. Δεν είναι δυνατών οι χώρες που θαυμάζουν και ισχυρίζονται πως είναι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων να απαξιούν να δώσουν σημασία στον πολιτισμό και να περιμένουν τους εργαζόμενους της τέχνης να υπογράφουν αιτήσεις έτσι ώστε να τους λάβουν υπόψη. Πιστεύω πως πρέπει και η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος να παραδειγματιστούν από την κυβέρνηση της Γερμανίας που μέρα νύχτα κράζουν, η οποία έδωσε 50 δισεκατομμύρια σε καλλιτέχνες και freelancers. 

Οι σκέψεις δικές σας. 

jammies bar cyprus

Ναι, αλήθεια είναι! Το πρωτοποριακό «The Jammies Bar» είναι το πρώτο διαδικτυακό μπαράκι της Κύπρου και δημιουργήθηκε για όλους εμάς που έχουμε πεθυμήσει την νυχτερινή και όχι μόνο έξοδο!

Με αφορμή την απαίσια αυτή πανδημία και την αποπνικτική καραντίνα, οι Jammies Creatives αποφάσισαν να δημιουργήσουν αυτόν τον online κόσμο. 

Τι είναι ακριβώς το «The Jammies Bar»;

Είναι ένας χώρος όπου μπορούμε να βρούμε διάφορα βιντεάκια Κύπριων μουσικών και να συντονιστούμε όταν οι αγαπημένοι μας καλλιτέχνες κάνουν live stream τη σπιτίσια συναυλία τους! Μπορεί να μη βρισκόμαστε στο Κύκλος Μουσική Σκηνή, Ravens Music Hall, Πέραμα, Savino, Red Live, Διαχρονική, DownTown Live, ή σε οποιαδήποτε άλλη μουσική σκηνή αλλά μπορούμε να πιούμε το ποτό μας φορώντας πιζάμες και να παρευρεθούμε σε live music show από το σαλόνι μας!

jammies bar

Είναι δωρεάν;

Μα φυσικά! Δεν υπάρχει το οποιοδήποτε ποσό που πρέπει να πληρώσει κανείς για να συμμετέχει με το δικό του τρόπο στο The Jammies Bar είτε είναι θεατής είτε είναι performer. 

Ο MrJammie σας ζητά να κεράσετε ένα ποτό! 

Υπάρχει επιλογή εντός του The Jammies Bar να κάνετε μια δωρεά (ότι ποσό μπορείτε να διαθέσετε) κι αν το επιθυμείτε! Οι Jammies Creatives συνεργάζονται με την ομάδα «Αγκαλιάζω με Αγάπη» και κάθε εβδομάδα θα μαζεύουν όλα τα έσοδα και θα χρησιμοποιούνται για την αγορά κουπονιών και αγαθών τα οποία θα δίνονται στους ανθρώπους που τα έχουν πραγματικά ανάγκη, προπαντός σ’ αυτές τις ακόμη πιο δύσκολες μέρες. 

Το ποτό που θα κεράσετε δεν είναι ένα ποτήρι κρασί ή ένα κοκτέιλ αλλά μια αγκαλιά προς τον συνάνθρωπό σας! 

Σας περιμένουμε λοιπόν να μπείτε κι εσείς στην παρέα του The Jammies Bar για να περάσουμε όσο πιο ευχάριστα γίνεται για το υπόλοιπο της καραντίνας και για την περίοδο της μη-εξόδου! 

Join The Jammies Bar:

Facebook: https://www.facebook.com/The-Jammies-100669711627202/

YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCv6B1ug0BIrbRvZyZ8Pi_1g?sub_confirmation=1&fbclid=IwAR3CbkMtOY6viWNfVME-ZEnHnaQL7pSlKPMc9cMiIjUgjmMSPY6KNUsnYzM

Donations: https://gogetfunding.com/the-jammies-bar/?fbclid=IwAR1AaB0CM0efJuoiHiLYtg5VzIrCyNwdzzax8R4BQVSjtVnuV_SJb7WEEYQ

jammies bar
nina simone

Γράφει η Αριάδνη Παπαντωνίου

17 χρόνια από τον θάνατο της Νίνα Σιμόν.

Νίνα Σιμόν, μια  θρυλική προσωπικότητα που επηρέασε αντίστοιχα τη μουσική και τα πολιτικά δικαιώματα στην Αμερική. Άφησε την τελευταία της πνοή στις 21 Απριλίου του 2003. Η  μουσική της χαρακτηρίζεται από ένα κράμα γκόσπελ, μπλουζ, κλασσική, τζαζ και σόουλ.

Έγραψε και ηχογράφησε κάποιες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της τζαζ όπως ‘Feeling good’, ‘I put a spell on you’, ‘Four women’. ‘My baby just cares for me’ είναι ένα από τα πολλά της singles που ήταν πρώτο στα τσαρτ σε Αμερική και Αγγλία.

Γεννημένη το 1933 στην Τρύον της Βόρειας Καρολίνας, με το όνομα Eunice Kathleen Waymon, είχε δύσκολη παιδική ηλικία. Φτώχεια, διακρίσεις και μοναχικότητα χαρακτήριζαν τα χρόνια αυτά. Οι γονείς της ήταν ευσεβείς μεθοδιστές η μητέρα της ήταν κήρυκας στην τοπική εκκλησία όπου εκεί είχε παίξει και για πρώτη φορά πιάνο στα τρία της χρόνια. Μέσω της φήμης που απέκτησε στην κοινότητα ξεκίνησε μαθήματα κλασσικού πιάνου. Η αγάπη της για το κλασσικό πιάνο και τον Μπαχ  την έκανε να θέλει να συνεχίσει τα μαθήματα παρά τις δυσκολίες. Έπρεπε να διασχίζει τις ράγες του τρένου που χώριζαν την πόλη και τις δύο κοινότητες, αφού η δασκάλα της ήταν λευκή και διέμενε στη κοινότητα των λευκών.

 Όπως η ίδια είπε χρόνια μετά «δεν είμαι τραγουδίστρια της μπλουζήθελα να γίνω κλασσική πιανίστριαδεν με άφησαν» 

Στις αρχές τις δεκαετίας του ΄50, ψάχνοντας για δουλειά  στη Φιλαδέλφεια, ξεκίνησε να παίζει σε νυκτερινά μπαρ. Τότε ονόμασε τον εαυτό της Νίνα Σιμόν – Νίνα από το μικρή στα Ισπανικά και Σιμόν από την αγαπημένη της ηθοποιό Σιμον Σινιορετ. Χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο για να μην μάθει η μητέρα της πως έπαιζε την μουσική του «διαβόλου» σε μπαρ.       

Η καριέρα της Νινα Σιμόν χαρακτηρίζεται από ερωτικά τραγούδια και έντονο πολιτικό περιεχόμενο.

«… δεν είχα αγάπη στη ζωή μου, παρά μόνο στα πρώτα χρόνια της καριέρας μου και όταν έφυγα  στη Λιβερία. Ήταν κάτι που έλειπε γενικά από τη ζωή μου.» Αυτά είχε πει σε μια από τις τελευταίες τις συνεντεύξεις. 

Το πολιτικό κίνημα είχε επηρεάσει ένα μεγάλο μέρος της καριέρας της. Ας μην ξεχνάμε το γενικό κλίμα που επικρατούσε στην Αμερική τότε και δικές της εμπειρίες ως μέλος της αφροαμερικάνικής κοινότητας. Κάποια από τα λόγια της ήταν:  «Προσποιούμαι πως είμαι χαρούμενη, όταν είμαι αφροαμερικανα.» «Στη σκηνή νιώθω πιο ελεύθερη από ποτέ.» «Πιστεύω πως πρέπει να διεκδικήσω το δίκαιο τους με κάθε τρόπο.»

Είχε αναλάβει το ρόλο να εμπνέει τους αφροαμερικάνους αλλά και να υποστηρίζει τα δικαιώματα τους. Η ίδια είχε πει πώς άρχισε να πληρώνει το τίμημα για τον ρόλο που ανάλαβε και πως θα ήταν πιο ευτυχισμένη αν δεν το έκανε.

Υπήρξε η κύρια φωνή του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα. Θέσπισε την μουσική των αφροαμερικάνων στη βιομηχανία του θεάματος, με την χαρακτηριστική της κόντραλτο χροιά και την σκοτεινότητα που μοιάζει να σου  “αγγίζει τη ψυχή.”

 Είναι βραβευμένη με 15 βραβεία όπως Grammy και Academy award. Συνεχίζει να εμπνέει μέχρι και σήμερα. 

Τελειώνοντας αυτή τη σύντομη αναδρομή στη ζωή της, παραθέτω τους στίχους από το τραγούδι της ‘Four Women:’

“Four Women, four negro women, one, each one with a different color, each one with a different grave of hair, and one of, the women’s hair it’s like mine, each one with different background, FOUR WOMEN” 

My skin is black
My arms are long
My hair is woolly
but my back is strong
Strong enough to take all this pain
that’s been inflicted again and again and again
What do they call me
they call me Aunt Sarah

My skin is yellow
My hair is long
Between two worlds
I do belong
you see my father was rich and white
He forced my mama late one night
What do they call me
My name is Saffronia

My skin is tan
My hair is fine
My hips invite you
my mouth like wine
Whose little girl am I?
Anyone who has money to buy
What do they call me
My name is Sweet Thing

My skin is brown
my manner is tough
I’ll kill the first mother I see
cause my life has been rough
I’m awfully bitter these days
because my parents were slaves
What do they call me
My name is PEACHES