breast cancer ribbon

25 Οκτωβρίου σήμερα αλλιώς Παγκόσμια Hμέρα κατά του Kαρκίνου του μαστού. Ένας καρκίνος που απειλεί κάθε γυναίκα και οι περιπτώσεις εμφάνισης του αυξάνονται ραγδαία.  Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία μετά την εφηβεία, τα μεγαλύτερα ποσοστά όμως παρουσιάζονται μετά την ηλικία των 50 χρόνων.

Τα αίτια του είναι φυσικά η κληρονομικότητα όπως και  οι διαταραχές στην έμμηνο ρύση, η παχυσαρκία, το κάπνισμα, το αλκοόλ και γενικότερα ο κακός τρόπος ζωής, και ίσως η λήψη αντισυλληπτικών χαπιών αλλά είναι κάτι που δεν έχει εξακριβωθεί ακόμη.   Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του αποτελεί κυρίως η πρόληψη και η ενημέρωση, που σημαίνει πως οι γυναίκες που έχουν ήδη κάποιο περιστατικό στην  οικογένεια τους θα πρέπει να δώσουν περισσότερη προσοχή. Αυτό δεν σημαίνει πως οι υπόλοιπες γυναίκες κινδυνεύουν λιγότερο, για αυτό και οι μαστογραφία όπως και η ψηλάφηση του στήθους από γιατρό ή καθημερινά από τις ίδιες κρίνονται αναγκαία μέτρα πρόληψης.

Στην περίπτωση λοιπόν, που μια γυναίκα διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού, η αρχική αντίδραση είναι φυσικά το σοκ – μούδιασμα και η ψυχολογική κατάπτωση που είναι  απόλυτα φυσιολογικό. Τη στιγμή αυτή, που μια γυναίκα έρχεται αντιμέτωπη με αυτό το δυσάρεστο γεγονός την ίδια στιγμή νιώθει πως απειλέιται ο τρόπος ζωής της και το ίδιο της το σώμα. Είναι κάτι αδιανόητο να καταλάβει πως το ίδιο της το σώμα την προδίδει και πως δεν μπορεί να το ελέγξει και πενθεί σαν να έχει χάσει κάτι.

Όπως και να έχει το πρώτο και άμεσο βήμα που θα γίνει είναι η χειρουργική επέμβαση κατά την οποία αφαιρείται ο όγκος. Έπειτα ακολουθεί η χειμειοθεραπεία, η οποία προκαλεί δυσάρεστες παρενέργειες στον οργανισμό λόγω των χημικών φαρμάκων. Επίσης υπάρχει και η ακτινοθεραπεία που συνήθως εφαρμόζεται προεγχειριτικά και τέλος η ορμονοθεραπεία η οποία για να γίνει προϋποθέτει την ύπαρξη ορμονικών υποδοχών στον ογκο.

Η σημαντικότερη όμως θεραπεία για μια γυναίκα που έχει διαγνωσθεί με καρκίνο του μαστού βρίσκεται  στο ψυχολογικό κομμάτι.  Η ίδια πρέπει να καταλάβει πως είτε διαθέτει είτε όχι στήθος, κάτι τέτοιο δεν την κάνει λιγότερο γυναίκα. Ακόμη χρειάζεται τους δικούς της ανθρώπους δίπλα της,  για να της δίνουν αγάπη και δύναμη.  Έχει ανάγκη την φροντίδα τους και παράλληλα πρέπει να της δέιχνουν πως δεν είναι ανίκανη, πως δεν έχει αλλάξει τίποτα και  πως και εκείνοι την έχουν ανάγκη!

Δεν είναι καθόλου εύκολο να παλεύει κανείς με τον καρκίνο, οποιοδήποτε καρκίνο. Είναι δύσκολο και ψυχοφθόρο και για τον ασθενή αλλά και τους γύρω του και για αυτό χρειάζεται να παλεύουν μαζί!

Ευχόμαστε λοιπόν σε όλες τις γυναίκες – μαχήτριες εκεί έξω  υπομονή και δύναμη. Να μην το βάζουν κάτω και να νικήσουν αυτό το τέρας!

Από την άλλη δεν θα ξεχάσουμε ΠΟΤΕ όσες μαχήτριες έχουν φύγει…