airport flying airplane

Εκεί λοιπόν που θες να τελειώσει το Πανεπιστήμιο, να ξεμπερδεύεις από μαθήματα και εξετάσεις και να βγεις στην αγορά εργασίας για να ξεκινήσεις επιτέλους την ζωή σου, εκεί εύχεσαι να μην τελείωνε ποτέ ή να είχες γεννηθεί σε άλλη χώρα.

Γιατί; Γιατί η ίδια η Κύπρος, ή ίδια σου η χώρα σε διώχνει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και θα σου πω πιο κάτω γιατί.

  1. Όπου και να πας για δουλειά θέλουν εμπειρία αλλά και να μην την θέλουν σου δίνουν ένα μισθό €800 που σίγουρα δεν μπορείς να καλύψεις τα έξοδα σου, να ξοφλήσεις δάνειο, να πάρεις αμάξι και γενικά να γίνεις ένα ανεξάρτητο οικονομικά άτομο. Άσε που οι “καλοί” μισθοί είναι τα καλοκαίρια στις τουριστικές περιοχές σε δουλειές που δεν έχουν να κάνουν τίποτα με το αντικείμενο σπουδής σου και με ωράρια που σε σκοτώνουν.
  2. Ζούμε σε μια χώρα που την διοικούν άτομα με την τριπλάσια ηλικία από την δική μας. Αν είναι ποτέ δυνατόν να αφήνουμε τις ζωές μας στα χέρια των ατόμων που έχουν “φάει” τόσα λεφτά, που μας έχουν καταστρέψει το μέλλον και συνεχίζουν να το κάνουν. Δεν είναι σε θέση αυτά τα άτομα να κατανοήσουν τις ανάγκες μας, δεν εξυπηρετούν εμάς αλλά τις ανάγκες άλλων γενεών και τις δικές τους. Το μέλλον είναι δικό μας και όχι δικό τους !
  3. Οι τράπεζες σε χρεώνουν για ότι σκεφτούν. Συντήρηση λογαριασμού, συναλλαγή με την κάρτα σου, εξαργύρωση επιταγής σε μετρητά και πάει λέγοντας. Ακόμα λίγο θα βάλουν πορτιέρη και άτομα να κόβουν εισιτήρια μόνο και μόνο για να εισέλθει κάποιος στο κτίριο 
  4.  Ακριβή ζωή! Τα πάντα είναι πανάκριβα. Έχεις δει την τιμή στα αγγούρια τελευταία; Άσε για τα καύσιμα και μετά αναρωτιούνται γιατί ανεφοδιάζει ο κόσμος από τα κατεχόμενα και γενικά γιατί αγοράζει από εκεί. Λοιπόν κύριοι, γιατί κανείς δεν μπορεί να ζήσει με €800 και με τόσο υψηλό κόστος ζωής, και πριν έρθετε να μου πείτε το αντίθετο προσπαθήστε το εσείς αν μπορείτε. Για να σας δω να προσπαθείτε να συντηρήσετε τον εαυτό σας ή ακόμη χειρότερα την οικογένεια σας με αυτά τα χρήματα, να θέλετε να ζήσετε μια αξιοπρεπή ζωή και να μην μπορείτε.
  5. Το σύστημα υγείας μας ακόμη και με το ΓεΣΥ συνεχίζει να νοσεί. Περιμένεις για ραντεβού 3 μήνες και πάνω!Ακόμη και για καρδιολόγους ή νευρολόγους! Μην ανησυχείς αν είναι κάποιο σοβαρό θέμα υγείας ή θέμα ζωής και θανάτου, δεν πειράζει βρε, καλό θάνατο! Το ραντεβού είναι ραντεβού δεν μπορείς να κάνεις ότι θες!
  6. Κανένας απολύτως σεβασμός σε τίποτα. Συνεχίζουμε ακάθεκτοι να δείχνουμε πόσο βρώμικοι είμαστε αφού αφήνουμε παντού τα σκουπίδια μας. Ακόμη και ο χώρος όπου βρίσκονται οι κάδοι ανακύκλωσης είναι σκουπιδότοπος. Ανάβουμε φωτιές και καταστρέφουμε δάση για να κτίσουμε ξενοδοχεία που θα μας αποφέρουν πιο πολλοί χρήμα ή για να κτίσουμε μεγάλα και εντυπωσιακά σπίτια για να κάνουμε επίδειξη των χρημάτων μας. Φυσικά αν βρούμε κάποιο εμπόδιο ή κάποιο νόμο που απαγορεύει να κτίσουμε σε μια περιοχή γιατί είναι για παράδειγμα προστατευόμενη , κανένα πρόβλημα το παρακάμπτουμε και αυτό δίνοντας χρήματα εδώ και εκεί. Κακοποιούμε ζώα προφανώς γιατί έχουμε ψυχολογικά οι ίδιοι, γιατί καταπιεζόμαστε, γατί έχουμε προβλήματα με τα νευρά μας, γιατί δεν ξέρουμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας ή πολύ απλά γιατί είμαστε απάνθρωποι.

7. Ο κουμπάρος, του κουμπάρου οοο κουμπάρε… Με άλλα λόγια το μέσο, σε όλα! Από το πρόστιμο που θα γλιτώσεις για παράνομο παρκάρισμα επειδή ξέρεις κάποιον, μέχρι την δουλειά που θα πιάσεις ακόμη και για να καθαρίζεις τουαλέτες σε κάποιο Υπουργείο επειδή πάλε ξέρεις κάποιον. Εφτάσαμεν το σε έτσι σημείο που εκλογικεύσαμε τελείως το μέσο, ακόμα λίγο θα το βάζουμε τζαι στο CV μας σαν επιπλέον προσόν. Που την άλλη αν δεν έχεις μέσο όσο καλός τζαι να είσαι , τζαι να αξίζεις μια θέση εν θα σου το αναγνωρίσουν ποττέ (τζαι επειδή νευριάζω ώσπου γράφω τούτο άρθρο γράφω χωρίς να το καταλάβω τζαι στην κυπριακή διάλεκτο). Αν έχεις μέσο διάβαινε λοιπόν.

8. Δεν έχουμε τρόπους. Παρακάμπτουμε πάντα την σειρά όταν περιμένουμε κάπου, αλλά περίμενε πρώτα από όλα δεν καταφέρνουμε να κάνουμε σειρά! Όταν είμαστε πελάτες κάπου καταλήγουμε να είμαστε μπελάδες, αφού αν δεν εξυπηρετηθούμε αμέσως γινόμαστε αγενής, εκτός και αν έχεις δουλέψει σε service πελατών σε κάποια φάση της ζωής σου οπότε εκεί κατανοείς τον άλλον. Να μην ξεχάσω φυσικά το κουτσομπολιό και γενικά την τάση που έχουμε να ανακαταυόμαστε στις ζωές των άλλων.

9. Ταμπέλες σε όλα και στους πάντες. έχουμε ταμπελώσει επαγγέλματα σ γυναικεία και ανδρικά, σώματα σε παχουλά, λεπτά, όμορφα, άσχημα, ανορεξικά χωρίς να ξέρουμε. Ανθρώπους που έχουν διαφορετικό χρώμα από εμάς ή διαφορετική γλώσσα ότι κλέβουν, δολοφονούν ή ότι είναι στην χώρα για να μας υπηρετούν, χωρίς να βλέπουμε πόσο σάπιοι είμαστε εμείς σαν κοινωνία αλλά και σαν ανθρώποι. Θέλουμε να γνωρίζουμε τα πάντα για τους πάντες έτσι ώστε να τους κρίνουμε μετά πίνοντας τον καφέ μας και παριστάνοντας τους ανώτερους.

10. Καθόλου οργάνωση. Περίμενα 3 μήνες για να μου στείλουν χαρτί με το ταχυδρομείο και να μου πουν πως δεν δικαιούμαι ανεργιακό, γιατί να μου το πουν την στιγμή που έκανα την αίτηση άλλωστε; Άσχετο αν η κυβέρνηση έχει όλες τις πληροφορίες για σένα που και εσύ ακόμη μπορεί να μην γνωρίζεις, από ότι φαίνεται η παράδοση του να συμπληρώνεις αιτήσεις και να περιμένεις μήνες για μια απάντηση δεν θα σταματήσει σύντομα.

Δεν είναι ότι δεν αγαπώ αυτό τον τόπο και φυσικά έχουμε και τα θετικά μας, αλλά φυσικά και υπάρχει αλλού καλύτερα από την Κύπρο και δεν χάνεις κάτι να το ψάξεις, ειδικά αν είσαι απογοητευμένος/νη από τα Κυπριακά δεδομένα.