love toxic

Η αγάπη ίσως είναι από τα δυνατότερα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος και όχι μόνο. Την αγάπη την βιώνουν ακόμα και τα ζώα, και μάλλον αυτά την βιώνουν στην πιο αγνή της μορφή, όπως θα έπρεπε να την βιώνουμε και εμείς. Μήπως πλέον αγαπάμε εγωιστικά;

Υπάρχουν πολλές μορφές αγάπης. Η μητρική, η πατρική, η αδελφική, η φιλική, η ερωτική. Όλες με διαφορετικό περιεχόμενο. Κάποιες φορές η αγάπη μας για κάποιο άτομο μας κάνει να συμπεριφερόμαστε εντελώς διαφορετικά, είτε βγάζει τον χειρότερο είτε τον καλύτερο μας εαυτό. Αφήνουμε τον εγωισμό και την ζήλια μας να υπερισχύσουν. Επιβάλλουμε τα θέλω μας στα άτομα που αγαπάμε. Δεν σεβόμαστε τις αποφάσεις που παίρνουν για την ζωή τους επειδή δεν ταιριάζουν στις δικές μας αξίες και ιδανικά. Κρίνουμε τις επιλογές τους λες και είναι υποχρεωμένοι να κάνουν ότι εμείς θεωρούμε σωστό. Επικεντρωνόμαστε στο πως νιώθουμε εμείς και όχι και οι αυτοί και έτσι, με τον ένα η άλλο τρόπο αλλοιώνουμε την αγάπη. Χάνουμε το πραγματικό της νόημα και την ουσία της. Γινόμαστε αποπνικτικοί και απομακρύνουμε τα άτομα που αγαπάμε. Καταλήγουμε σε μια τοξική μορφή αγάπης με την οποία σκοτώνουμε την πραγματική.

Η αγάπη όμως σε όποια μορφή και αν την νιώθουμε οφείλει να είναι απελευθερωτική, άνευ όρων, χωρίς να περιμένουμε ανταλλάγματα και χωρίς να βάζουμε τον εγωισμό μας στη μέση. Όταν πραγματικά αγαπάς κάποιον δεν του επιβάλλεσαι, τον δέχεσαι όπως είναι και στηρίζεις κάθε του βήμα ανεξαρτήτως εάν διαφωνείς ή συμφωνείς. Τον αφήνεις να κάνει τις επιλογές του και αν στο τέλος κάτι πάει στράφι, εσύ απλά θα είσαι εκεί να του δώσεις ένα ώμο να στηριχτεί. Ακούς τι τον προβληματίζει και πως νιώθει, τον συμβουλεύεις και τον αφήνεις να κάνει την επιλογή του.

Δεν έχει σημασία αν είναι ο κολλητός/τη σου, ο γιος ή η κόρη σου, ο αδελφός ή η αδελφή σου. Στην αγάπη δεν υπάρχει ιεραρχία είτε είσαι δίπλα στον άλλο είτε όχι. Στην αγάπη κάνεις πέρα ότι έχει να κάνει με σένα και το πως νιώθεις για ένα γεγονός ή για μιαν απόφαση που δεν είναι δική σου. Δεν έχει σημασία αν νιώθεις λυπημένος επειδή η κόρη σου φεύγει από το σπίτι, δεν έχει να κάνει με σένα αν το παιδί σου έχει διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις από αυτές που εσύ θεωρείς “σωστές” ή αν η κολλητή σου επέστρεψε πάλι στο πρώην της.

Αν όντως αγαπάς κάποιον λοιπόν, άσε στην άκρη το πως εσύ νιώθεις για τις αποφάσεις του. Δεν έχεις το δικαίωμα να στέκεσαι εμπόδιο σε κανέναν με το πρόσχημα της αγάπης. Το να θες να κάνει κάτι κάποιος επειδή εσύ το θεωρείς σωστό και θα κάνει εσένα να νιώσεις καλύτερα, είναι καθαρός εγωισμός, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για απόφαση ζωής. Μάθε λοιπόν να αγαπάς τους ανθρώπους σου σεβόμενος τις αποφάσεις τους και να παραμερίζεις το εγώ σου.

fatherhood

Πατέρας, μια λέξη τόσο όμορφη, τόσο ζεστή και ασφαλής. Σήμερα γιορτάζουν οι μπαμπάδες χαζοχαρούμενοι και μη. Μπορεί η σημερινή μέρα (τουλάχιστον στην Κύπρο) να μη είναι τόσο γνωστή όσο η ημέρα της μητέρας, τα τελευταία χρόνια όμως, έχει αρχίσει να διαδίδεται.

Ιστορικά πρώτη γνωστή περίπτωση οργανωμένου εορτασμού της Ημέρας του Πατέρα διεξάχθηκε στο Φέαρμοντ της Δυτικής Βιρτζίνια των ΗΠΑ στις 5 Ιουλίου 1908. Διοργανώθηκε από την Grace Golden Clayton, αποτίνοντας φόρο τιμής στους 210 νεκρούς πατεράδες που έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο στην αποκαλούμενη Τραγωδία του Μόνονγκα, τον Δεκέμβριο του 1907. Η συγκεκριμένη όμως μέρα δεν έλαβε την απαραίτητη προσοχή, καθώς επισκιάστηκε από άλλα γεγονότα, με αποτέλεσμα να μην αναγνωρίσει ως επίσημη εορτή και ούτε να εορταστεί ξανά. Όλη η αναγνώριση για την ημέρα του πατέρα πήγε στη Sonora Dodd από την πολιτεία της Ουάσιγκτον. Η Dodd εν αγνοία της ύπαρξης προηγούμενης διοργάνωσης, διοργάνωσε τη γιορτή του πατέρα, δύο μόλις χρόνια αργότερα από την Clayton. Ήθελε να τιμήσει τον πατέρα της και όλους τους υπόλοιπους πατεράδες, που υπήρξαν βετεράνοι του Αμερικανικού Εμφυλίου.

Όπως και να έχει ευχαριστούμε αυτές τις δύο κυρίες για την ευκαιρία που μας έδωσαν να μπορούμε να γιορτάσουμε σήμερα την πατρότητα. Γιατί πραγματικά η πατρική αγάπη είναι το ίδιο ξεχωριστή με την μητρική. Είναι υπέροχο το πως ένα τόσο δα πλασματάκι μπορεί να σπάσει την δήθεν σκληρή εικόνα κάποιου. Το πόσο εύκολα μπορεί ένας πατέρας να υποκύψει στα καμώματα της κόρης ή του γιου του. Το που θα μπορούσε να φτάσει για να προστατέψει το παιδί του αλλά και το πόσο εύκολα μπορεί να σπάσει η καρδία του. Είναι αξιοθαύμαστο το πως αλλάζει κάποιος όταν γίνει πατέρας, το άγχος, η ανησυχία και το πως γίνετε και αυτός παιδί για να δεθεί με το παιδί του.

Χρόνια πολλά λοιπόν σε όλους τους μπαμπάδες του κόσμου, βιολογικούς, θετούς, σε αυτούς που έφυγαν και σε αυτούς που είναι ακόμη δίπλα μας. Σας αγαπάμε!

summer happy jumb

Το Καλοκαίρι είναι και επίσημα λίγες μέρες μακριά ( 5 για την ακρίβεια) και όλοι μας λίγο πολύ έχουμε μπει ήδη στην καλοκαιρινή διάθεση. Αυτό το Καλοκαίρι όμως είναι λίγο εώς πολύ διαφορετικό, φυσικά λόγω του Κορονοϊου (το ξέρω έχεις βαρεθεί να ακούς αυτή τη λέξη).

Παρ’ όλες τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, το άγχος, τους περιορισμούς, τα μέτρα προστασίας και τις διακοπές που πιθανότατα να μην κάνουμε λόγω της κατάστασης, το φετινό καλοκαίρι θέλουμε να το απολαύσουμε στο έπακρο. Οι λόγοι; Πολύ απλοί. Έχουμε αντιληφθεί την σημασία της ελευθερίας μας, του πολύτιμου αυτού δικαιώματος, το πόσο σημαντική είναι η υγεία μας και το πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε τους ανθρώπους μας δίπλα μας! Αυτό το Καλοκαίρι θέλουμε να δημιουργήσουμε αναμνήσεις, να γιορτάσουμε τη ζωή και να μετρήσουμε της ευλογίες μας.

dogs beach summer

Όσο άσχημα και να μοιάζουν τα πράγματα, να ξέρεις πως θα φτιάξουν ! Φουρτούνα είναι και θα περάσει. Εκεί που όλα θα σου φαίνονται μαύρα, βγες έξω, πήγαινε στη θάλασσα, φώναξε αν θέλεις να τα βγάλεις όλα από μέσα σου. Πήγαινε μια βόλτα με τους φίλους σου , πέρασε χρόνο με τον/την σύντροφο σου, δες την ανατολή, δες το ηλιοβασίλεμα και θα συνειδητοποιήσεις πως όλα περνάνε. Θα καταλάβεις πως στην τελική για τίποτα δεν αξίζει να αγχώνεσαι και να ανησυχείς, δεν βοηθά σε κάτι, αντιθέτως κάνεις κακό μόνο στον εαυτό σου.

summer bonfire people

Ζήσε λοιπόν το φετινό Καλοκαίρι όσο πιο όμορφα μπορείς. Εκτίμησε τα απλά και τα όμορφα της ζωής. Φρόντισε τον εαυτό σου και εκεί που θα σου χτυπήσει την πόρτα το άγχος και το στομάχι σου θα γίνετε κόμπος πάρε μια βαθιά ανάσα και βγες έξω!