billboard hot 100

Ανάλογα με τα charts του Billboard HOT 100, αυτά είναι τα Top 10 Hits αυτής της εβδομάδας!

  1. Rockstar – DaBaby Ft. Roddy Ricch

2. Savage – Megan Thee Stallion Ft. Beyonce

3. Blinding Lights – The Weeknd

4. Say So – Doja Cat Ft. Nicki Minaj

5. Rain On Me – Lady Gaga & Ariana Grande

6. Toosie Slide – Drake

7. Don’t Start Now – Dua Lipa

8. Intentions – Justin Bieber Ft. Quavo

9. The Box – Roddy Ricch

10. Roses – SAINt JHN

drummer

Δεν συναντάμε συχνά γυναίκες ντράμερ, τουλάχιστον στην Κύπρο. Σήμερα όμως έχουμε μαζί μας μια υπέρ ταλαντούχα Κύπρια μουσικό που ειδικεύεται στα ντραμς. Η Ρενέ Νικολαΐδου η οποία κατάγεται από τη Λευκωσία διαμένει εδώ και χρόνια στις ΗΠΑ λόγω καριέρας. Διαβάστε τη συνέντευξή μας πιο κάτω. 

Πότε ξεκίνησε η μουσική σου διαδρομή;

Ξεκίνησα μαθήματα πιάνου και θεωρίας της μουσικής στην ηλικία των 9 και έπειτα ντραμς. 

Στα 14 σου χρόνια δημιούργησες το πρώτο σου συγκρότημα όπου όλα τα μέλη ήταν γυναίκες. Υπήρχε κάποιος λόγος που σε ώθησε να επιλέξεις μόνο γυναίκες μουσικούς;

Δεν μπορώ να πω ότι υπήρξε συγκεκριμένος λόγος. Ίσως ήμασταν εμπνευσμένες από τις Vixen, μια πολύ αγαπημένη γυναικεία μπάντα των 80ς που ακούγαμε τότε. Είμασταν μια γυναικεία παρέα, θυμάμαι παίζαμε μουσική στην αυλή του σχολείου και θέλαμε να λάβουμε μέρος σε μια καλλιτεχνική εκδήλωση και αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας συγκρότημα. Τότε επέλεξα να μάθω ντραμς.

Πέρα από τα μαθήματα μουσικής, έλαβες μέρος στο μιούζικαλ «Rent» το 2013. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία; Τι κράτησες απ’ αυτή τη δουλεία;

Το “Rent” ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή για μένα. Ήταν κάτι πολύ πρωτόγνωρο. Ήταν μια ευκαιρία που με βοήθησε να εξελιχθώ σαν μουσικός. Δεν υπήρχαν πολλές ευκαιρίες τότε στην Κύπρο να παρακολουθήσει ή να λάβει κανείς μέρος σε μια παράσταση μιούζικαλ. Επιπρόσθετα από τις νέες φιλίες που αναπτύχθηκαν κατά την περίοδο των προβών και των παραστάσεων, είχα την δυνατότητα να συνεργαστώ με πολύ ταλαντούχους μουσικούς οι οποίοι με στήριξαν καθ’ όλη την διάρκεια. 

Ποιο ήταν το επόμενο σου βήμα μετά το σχολείο;

Μετά την πρώτη συναυλία μου σαν ντράμερ είχα ήδη αποφασίσει ότι το επόμενο μου βήμα μετά το σχολείο θα ήταν οι μουσικές σπουδές στην Αμερική. Ήθελα να ακολουθήσω τα χνάρια των ροκ μουσικών οι οποίοι με ενέπνευσαν να γίνω η ίδια μουσικός. 

Τι ξεχώρισες από τις σπουδές σου στο Columbia CollegeChicago; Ενώ φοιτούσες στις ΗΠΑ έκανες συνεργασίες με συμφοιτητές σου και άλλους μουσικούς;

Το Columbia College Chicago μου έδωσε την ευκαιρία να ανακαλύψω πολλές διαφορετικές πτυχές του μουσικού και γενικότερα του καλλιτεχνικού τομέα. Συνεργάστηκα όχι μόνο με άλλους μουσικούς/φοιτητές αλλά και με φωτογράφους, ηχολήπτες, και σκηνοθέτες. Το 2016 είχα φτιάξει την πρώτη μου μπάντα στην Αμερική με άλλους συμφοιτητές από το Columbia. 

musician

Έχεις κάνει δισκογραφική δουλειά;

Το 2019, είχα τη χαρά να συνεργαστώ ξανά με έναν για τους πιο αγαπημένους μου ανθρώπους και φίλους, LeAnn Stutler. Το “Keeps Getting Better” είναι το πρώτο full-length album της LeAnn και περιέχει τραγούδια τα οποία είχα την ευκαιρία να παίξω όχι μόνο στο στούντιο αλλά και σε διάφορες συναυλίες. Επίσης, έχω κάνει ακόμα ένα μικρού μήκους EP, μαζί με ένα project/συγκρότημα του πανεπιστημίου, το οποίο κυκλοφόρησε το 2017. 

Γιατί αποφάσισες να μετακομίσεις στο Λος ΄Αντζελες μετά τις σπουδές σου;

Το Λος Άντζελες ήταν πάντα ο τελικός προορισμός. Πιστεύω ότι το  ΛΑ μπορεί να δεχθεί και να προσφέρει ευκαιρίες σε όλους, ανεξαρτήτως ποιο είδος μουσικής ή τέχνης γενικότερα θέλουν να ακολουθήσουν. Η καλλιτεχνική σκηνή της πόλης εξελίσσεται και ανοίγει καινούργιες πόρτες συνεχώς. Σίγουρα υπάρχει πολύς ανταγωνισμός αλλά με σκληρή δουλειά και επιμονή έχεις την δυνατότητα να ανακαλύψεις καινούργιες πτυχές της καριέρας σου και να προοδεύσεις.  Επίσης, το κλίμα έκανε την πόλη ακόμα πιο προσιτή. Τέσσερα χρόνια στην πόλη των ανέμων ήταν υπέρ αρκετά χαχα

Ποιες ευκαιρίες σου δόθηκαν εκεί;

Τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα στο Λος Αντζελες, ειδικότερα κάποιο σαν εμένα που είμαι μόλις μετακομίσει. Χρειάστηκε δουλειά για να μπορέσω να ανακαλύψω και να διεκδικήσω ευκαιρίες που με ενδιέφεραν. Κατάφερα όμως να γνωρίσω αρκετούς μουσικούς και άτομα του καλλιτεχνικού χώρου όπως συνθέτες, σκηνοθέτες κλπ. Μέσα στους πρώτους 5-6 μήνες είχα κάνει 2 internships, συνεργάστηκα με Studio Design/AV company και δούλευα part-time μαζί με το National Children’s Chorus.

Με τι ασχολείσαι τώρα εν καιρό πανδημίας; Είναι εύκολο το να κρατηθούμε δημιουργικοί;

Εν καιρώ πανδημίας μπορεί να πει κανείς ότι μας δίνεται η ευκαιρία να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στην τέχνη μας και να δημιουργήσουμε εφόσον έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Η αλήθεια είναι ότι μου πήρε λίγος καιρός να το συνηθίσω και να μπορέσω να μπω σε μια καινούργια ρουτίνα. Παρ’ όλα αυτά, ήρθα σε επαφή με άλλους μουσικούς τους οποίους δεν είχα χρόνο να συνδεθώ στο παρελθόν και ξεκίνησα διάφορα καινούργια projects. Εκτός μουσικής, περνώ αρκετή ώρα δοκιμάζοντας συνταγές μαγειρικής, ξεκίνησα να μαθαίνω καινούργιες γλώσσες, κάνω γιόγκα και τον υπόλοιπο χρόνο ασχολούμαι με την φωτογραφία. 

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια και οι στόχοι σου;

Τα μελλοντικά μου σχέδια δεν είναι πολύ συγκεκριμένα αυτή την στιγμή λόγω της αβεβαιότητας της εξέλιξης της πανδημίας και της όλης κατάστασης. Όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα, στόχος μου είναι να συνεχίσω να δημιουργώ και να εκφράζομαι μέσω της μουσικής όπου και να βρίσκομαι. Ευελπιστώ όλα να φτιάξουν σύντομα και να έχω την ικανότητα να μοιραστώ μαζί σας την μουσική και κομμάτια τα οποία δουλεύω τον τελευταίο καιρό. 

Ρενέ, σου ευχόμαστε κάθε επιτυχία.

Ευχαριστώ πάρα πολύ, επίσης. Όλα τα καλά, πρώτα με υγεία. 

rene nikolaidou
Black Anis Candy

Το καινούριο single των Black Anis«Candy», κυκλοφόρησε στις 18 Μαΐου 2020 και είναι must! Το τραγούδι αυτό ήρθε κι ανανέωσε το ύφος της κυπριακής μπάντας. Το «Candy» δίνει στους ακροατές του θετική ενέργεια, διάθεση, κι όρεξη για χορό. Είναι το τραγούδι που σου φτιάχνει τη μέρα από τη στιγμή που ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί και σε κρατάει χαρούμενο καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. 

Όσο αφορά τους συντελεστές του «Candy», τη μουσική έγραψαν οι Black Anis και τους στίχους ο Χριστόδουλος Σάββα. Την παραγωγή, ηχογράφηση, και μίξη εκτέλεσε η Μικαέλα Τσαγγάρη στο The Elbow Room R&P στη Λευκωσία, και το masteringανέλαβε η Anna Frick στο Airshow Mastering στις ΗΠΑ.

Οι Black Anis αποτελούνται από τους Γιάννη Μαργάρη (φωνή), Ορέστη Σάββα (ηλεκτρική κιθάρα), Κυριάκο Χριστοδουλίδη (ηλεκτρική κιθάρα), Ξάνθο Παττίχη (μπάσο), και Φρίξο Πρωτοπαπά (ντραμς). Στο «Candy» έλαβε μέρος κι ο Νικόλας Μελής (πλήκτρα) σαν special guest. 

Το βίντεο κλιπ του νέου single των Black Anis είναι πρωτότυπο, ασυνήθιστο αλλά φανταστικό. Κατά κάποιο τρόπο, ο πρωταγωνιστής του βίντεο, Μάκης The Fish, απεικονίζει την πραγματικότητα του 2020. Την κινηματογράφηση ανέλαβαν οι Ξάνθος Παττίχης και Φρίξος Πρωτοπαπάς, και την επεξεργασία του βίντεο ο Ορέστης Σάββα. 

Το single των Black Anis«Candy», έχει κυκλοφορήσει ήδη στο κανάλι τους στο YouTube και εντός των ημερών θα κυκλοφορήσει σε όλες τις διαδικτυακές μουσικές πλατφόρμες όπως Spotify, iTunes, CD Baby, Amazon, Soundcloud κ.α.

Συγχαρητήρια Black Anis και καλοτάξιδο το υπέροχο «Candy»

Black Anis Band
Taltsie

Η Κύπρια τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, Θάλεια Τσιατίνη, ή αλλιώς, TÁLTSIE, κυκλοφόρησε το πρώτο της Single με τίτλο «At Least We Dared». Μας έδωσε μια εικόνα για το τι να περιμένουμε από το πρώτο της EP που θα ονομάζεται «To You».

Η ταλαντούχα μουσικός, TÁLTSIE, είναι μόλις 20 ετών και ζει στο Βερολίνο όπου σπουδάζει songwriting. Ξεκίνησε τη μουσική της διαδρομή στην ηλικία των 6 με μαθήματα βιολιού. Στην πορεία εξελίχτηκε μια αγάπη προς το τραγούδι, το σύγχρονο πιάνο, και το songwriting. Έμαθε από μόνη της κιθάρα κι έτσι έγραψε τα πρώτα της τραγούδια – τη μουσική και τους στοίχους. 

Πέρα από τη δισκογραφική δουλειά που θα κυκλοφορήσει, έχει ήδη παρουσιαστεί σε μεγάλα φεστιβάλ μουσικής όπως τον «Φέγγαρο» και στην τηλεόραση στην εκπομπή Road Trip.

Το Single της TÁLTSIE, «At Least We Dared», είναι επηρεασμένο από Pop, Soul και Folkήχους. Έχει ένα απρόσμενο ξεκίνημα φωνητικών και αρμονίας που καθηλώνουν τον ακροατή. Στη συνέχεια το τραγούδι παρουσιάζει ρυθμικά στοιχεία μια σύγχρονης παραγωγής χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικά όργανα, ακουστικό πιάνο, και παραμορφωμένα βιολιά. Η φωνή της Θάλειας συνεχίζει να εκπέμπει μια γήινη ενέργεια με την ώριμη και καλά δουλεμένη φωνή της. 

Το μέλλον της TÁLTSIE θα είναι λαμπρό κι όσοι την ακούσαμε το γνωρίζουμε. 

Εμείς εδώ στο Sociostory ανυπομονούμε να ακούσουμε το EP «To You» που θα κυκλοφορήσει σύντομα! 

TÁLTSIE, καλές επιτυχίες σε ότι κι αν κάνεις!

Βρείτε την TÁLTSIE στα παρακάτω links:

https://www.facebook.com/taltsie/

https://www.instagram.com/taltsie/

https://www.taltsie.com

Taltsie
Support Art Workers

Για ποιο λόγο δημιουργήθηκε το σύνθημα «Support Art Workers» που σημαίνει «Υποστηρίζω τους Εργαζόμενους της Τέχνης»;

Στην Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο όταν ανακοίνωσαν οι δύο κυβερνήσεις τα καινούρια μέτρα που θα παρθούν από τις 4 Μαΐου και μετά, δεν ανέφεραν πουθενά το τι θα συμβεί με τον πολιτισμό των δύο χωρών. Όλοι οι εργαζόμενοι θα λάβουν επιδόματα και θα επιστρέψουν στις δουλειές τους κανονικά. Με τους εργαζόμενους της τέχνης τι θα γίνει; Οι μουσικοί, ηθοποιοί, χορευτές, και όλοι οι επαγγελματίες καλλιτέχνες έχουν επηρεαστεί πολύ πιο πριν από την καραντίνα και πιο συγκεκριμένα όταν απαγόρευσαν τις συγκεντρώσεις άνω των 75 ατόμων σε κλειστούς χώρους, αλλά αυτό δεν τους ένοιαξε. Έτσι ξεκίνησε το κίνημα «Support Art Workers» κι έχουν δίκιο.

Τι ζητούν αυτοί που ανήκουν στο κίνημα αυτό;

Υπάρχουν τρία βασικά αιτήματα.

  1. Να ανακοινωθεί άμεσα ένα σχέδιο υποστήριξης για το επόμενο εξάμηνο.
  2. Να αντιμετωπιστεί άμεσα το ζήτημα πνευματικών δικαιωμάτων.
  3. Να ανακοινωθεί ένας σαφής και σταδιακός χάρτης της επιστροφής των εργαζομένων της τέχνης όπως συμβαίνει με όλους τους επαγγελματίες.

Μέχρι τώρα έχουν υπογράψει το κίνημα περισσότεροι από 25,000 άνθρωποι μεταξύ των οποίων γνωστοί μουσικοί, ηθοποιοί, σκηνοθέτες και συγγραφείς όπως οι Γιώργος Νταλάρας, Γιάννης Αγγελάκας, Σωκράτης Μάλαμας, Ρέα Γαλανάκη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Στέφανος Κορκολής, Ιωάννα Καρυστιάνη, Ρένη Πιττάκη, Λυδία Φωτοπούλου, Νατάσα Μποφίλιου, Γιώρος Τσεμπερόπουλος, Μαρία Ναυπλιώτου και πολλοί άλλοι.

Support Art Workers

Το κίνημα αυτό έχει καταφέρει ήδη τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος να σκεφτεί πως υπάρχουν και άτομα τα οποία βασίζονται στις τέχνες για να πάρουν ένα εισόδημα και έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Θέλω να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες ώστε να μην παραλύσει ο κλάδος του πολιτισμού το καλοκαίρι, γιατί ξέρω ότι είναι η περίοδος εκείνη στην οποία πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι ασχολούνται με τον πολιτισμό περιμένουν για να μπορέσουν να υποστηρίξουν το ετήσιο εισόδημά τους. Και έχω ζητήσει, επίσης, από την Υπουργό Πολιτισμού σε συνεννόηση και με το Υπουργείο Εργασίας να δούμε αν μπορούμε, και με ποιο τρόπο μπορούμε, να κατανείμουμε πόρους του ΕΣΠΑ για ένα στοχευμένο πρόγραμμα στήριξης της ανεργίας στον χώρο του πολιτισμού».

Τώρα οι εργαζόμενοι της τέχνης στην Ελλάδα περιμένουν την ανακοίνωση των μέτρων για τον Πολιτισμό. Στην Κύπρο τι γίνετε όμως; Γιατί δεν έχουν ανακοινώσει το οτιδήποτε; Δεν έχουμε εμείς επαγγελματίες καλλιτέχνες; Μήπως πρέπει να ξεκινήσουμε να υπογράφουμε κι εμείς μια αίτηση για να μας λάβει υπόψη του ο κ. Αναστασιάδης;

Αυτό που συμβαίνει σε Ελλάδα και Κύπρο είναι ανεπίτρεπτο. Δεν είναι δυνατών οι χώρες που θαυμάζουν και ισχυρίζονται πως είναι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων να απαξιούν να δώσουν σημασία στον πολιτισμό και να περιμένουν τους εργαζόμενους της τέχνης να υπογράφουν αιτήσεις έτσι ώστε να τους λάβουν υπόψη. Πιστεύω πως πρέπει και η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος να παραδειγματιστούν από την κυβέρνηση της Γερμανίας που μέρα νύχτα κράζουν, η οποία έδωσε 50 δισεκατομμύρια σε καλλιτέχνες και freelancers. 

Οι σκέψεις δικές σας. 

nina simone

Γράφει η Αριάδνη Παπαντωνίου

17 χρόνια από τον θάνατο της Νίνα Σιμόν.

Νίνα Σιμόν, μια  θρυλική προσωπικότητα που επηρέασε αντίστοιχα τη μουσική και τα πολιτικά δικαιώματα στην Αμερική. Άφησε την τελευταία της πνοή στις 21 Απριλίου του 2003. Η  μουσική της χαρακτηρίζεται από ένα κράμα γκόσπελ, μπλουζ, κλασσική, τζαζ και σόουλ.

Έγραψε και ηχογράφησε κάποιες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της τζαζ όπως ‘Feeling good’, ‘I put a spell on you’, ‘Four women’. ‘My baby just cares for me’ είναι ένα από τα πολλά της singles που ήταν πρώτο στα τσαρτ σε Αμερική και Αγγλία.

Γεννημένη το 1933 στην Τρύον της Βόρειας Καρολίνας, με το όνομα Eunice Kathleen Waymon, είχε δύσκολη παιδική ηλικία. Φτώχεια, διακρίσεις και μοναχικότητα χαρακτήριζαν τα χρόνια αυτά. Οι γονείς της ήταν ευσεβείς μεθοδιστές η μητέρα της ήταν κήρυκας στην τοπική εκκλησία όπου εκεί είχε παίξει και για πρώτη φορά πιάνο στα τρία της χρόνια. Μέσω της φήμης που απέκτησε στην κοινότητα ξεκίνησε μαθήματα κλασσικού πιάνου. Η αγάπη της για το κλασσικό πιάνο και τον Μπαχ  την έκανε να θέλει να συνεχίσει τα μαθήματα παρά τις δυσκολίες. Έπρεπε να διασχίζει τις ράγες του τρένου που χώριζαν την πόλη και τις δύο κοινότητες, αφού η δασκάλα της ήταν λευκή και διέμενε στη κοινότητα των λευκών.

 Όπως η ίδια είπε χρόνια μετά «δεν είμαι τραγουδίστρια της μπλουζήθελα να γίνω κλασσική πιανίστριαδεν με άφησαν» 

Στις αρχές τις δεκαετίας του ΄50, ψάχνοντας για δουλειά  στη Φιλαδέλφεια, ξεκίνησε να παίζει σε νυκτερινά μπαρ. Τότε ονόμασε τον εαυτό της Νίνα Σιμόν – Νίνα από το μικρή στα Ισπανικά και Σιμόν από την αγαπημένη της ηθοποιό Σιμον Σινιορετ. Χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο για να μην μάθει η μητέρα της πως έπαιζε την μουσική του «διαβόλου» σε μπαρ.       

Η καριέρα της Νινα Σιμόν χαρακτηρίζεται από ερωτικά τραγούδια και έντονο πολιτικό περιεχόμενο.

«… δεν είχα αγάπη στη ζωή μου, παρά μόνο στα πρώτα χρόνια της καριέρας μου και όταν έφυγα  στη Λιβερία. Ήταν κάτι που έλειπε γενικά από τη ζωή μου.» Αυτά είχε πει σε μια από τις τελευταίες τις συνεντεύξεις. 

Το πολιτικό κίνημα είχε επηρεάσει ένα μεγάλο μέρος της καριέρας της. Ας μην ξεχνάμε το γενικό κλίμα που επικρατούσε στην Αμερική τότε και δικές της εμπειρίες ως μέλος της αφροαμερικάνικής κοινότητας. Κάποια από τα λόγια της ήταν:  «Προσποιούμαι πως είμαι χαρούμενη, όταν είμαι αφροαμερικανα.» «Στη σκηνή νιώθω πιο ελεύθερη από ποτέ.» «Πιστεύω πως πρέπει να διεκδικήσω το δίκαιο τους με κάθε τρόπο.»

Είχε αναλάβει το ρόλο να εμπνέει τους αφροαμερικάνους αλλά και να υποστηρίζει τα δικαιώματα τους. Η ίδια είχε πει πώς άρχισε να πληρώνει το τίμημα για τον ρόλο που ανάλαβε και πως θα ήταν πιο ευτυχισμένη αν δεν το έκανε.

Υπήρξε η κύρια φωνή του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα. Θέσπισε την μουσική των αφροαμερικάνων στη βιομηχανία του θεάματος, με την χαρακτηριστική της κόντραλτο χροιά και την σκοτεινότητα που μοιάζει να σου  “αγγίζει τη ψυχή.”

 Είναι βραβευμένη με 15 βραβεία όπως Grammy και Academy award. Συνεχίζει να εμπνέει μέχρι και σήμερα. 

Τελειώνοντας αυτή τη σύντομη αναδρομή στη ζωή της, παραθέτω τους στίχους από το τραγούδι της ‘Four Women:’

“Four Women, four negro women, one, each one with a different color, each one with a different grave of hair, and one of, the women’s hair it’s like mine, each one with different background, FOUR WOMEN” 

My skin is black
My arms are long
My hair is woolly
but my back is strong
Strong enough to take all this pain
that’s been inflicted again and again and again
What do they call me
they call me Aunt Sarah

My skin is yellow
My hair is long
Between two worlds
I do belong
you see my father was rich and white
He forced my mama late one night
What do they call me
My name is Saffronia

My skin is tan
My hair is fine
My hips invite you
my mouth like wine
Whose little girl am I?
Anyone who has money to buy
What do they call me
My name is Sweet Thing

My skin is brown
my manner is tough
I’ll kill the first mother I see
cause my life has been rough
I’m awfully bitter these days
because my parents were slaves
What do they call me
My name is PEACHES

Finding Kate

Finding Kate aka Kate Pavli is an Australian-Cypriot alternative/rock singer and songwriter based in the UK. Her vocal power thrills and spreads chills to her listener. From a young age, Kate was involved with music, leading her up to the point where she became a professional. Finding Kate is one of the talented singers out there that everyone must give a listen to. I’ll stop trying to introduce her myself; I’ll let her do it her own. 

When did music become a part of your life?

Music has always been a part of my life. I grew up in a household where there was always a lot of music playing. I’d say music officially took over my life at the age of 13 and the rest is history!

Did you take any classes growing up?

Yes, I did! Growing up I took vocal lessons and trained mostly in Pop, Rock, Musical Theatre and Classical,. I also studied piano for a few years, music theory, some guitar and also acting. I also took dance classes for quite a few years but that’s something that should remain unspoken. Haha.

You participated in Cyprus Has Talent. How old were you back then and how was that experience?

I was about 14 years old and it was a really cool experience. It was where I met Chris, my producer, for the first time. I went and sang some of my favourite songs at the time like Just Tonight by The Pretty Reckless, Back To Black by Amy Winehouse, Use Somebody by Kings of Leon and My Immortal by Evanescence. Looking back at the videos I laugh at myself a little because I was still so young and inexperienced and a little scared. Cyprus Has Talent was the start of something new and although it was nothing like BGT or AGT, it was still a great stepping stone!

Finding Kate

After the competition, you released your first EP ‘Inside Out’. How did this opportunity come along? 

One of the prizes for the winner was to record a cover song and video and that’s when I met Chris Cara properly. I went to his studio in Limassol and we tried a few songs out and we settled on ‘Zombie’ by The Pretty Reckless. He did a very cool demo arrangement for the song, super punchy and energetic. After he heard my voice in the studio he wanted to write some original songs for me because he really loved my tone and wanted to develop an original artist such as myself. That’s when he started creating the EP for me. I loved his style, I loved the studio and it was the start of a very good collaboration between myself and Chris.

You lived in Cyprus your whole life and then made the decision to move to the UK. What was the reason of you moving?

I went to study at the Institute of Contemporary Music Performance in London and I wanted to start my career ‘properly’ over in the UK. My aim was to network with musicians and industry professionals, I wanted to play a lot of live shows and experience a brand new scene & industry. I started my BA but only decided to do the first year of the course. So then I stayed there for another 4 years working a lot, playing shows and gaining very valuable experiences. Now I travel back and fourth between the UK and Cyprus!

How different is the music scene in the UK compared to Cyprus?

Very different! I love Cyprus and there is definitely a music scene but in my opinion, there is no music ‘industry’ in Cyprus. There are some good venues, some good radio stations but obviously it’s a completely different world in the UK, America and the rest of Europe. 

Finding Kate Musician

In 2016, you released your album If I Fall. Tell us more about the process.

After working on my first EP with Chris in 2014, we realised we can create some really cool music together. We wanted to extend the 4-song EP and see where that would lead me. He wrote a lot of new songs and then we tried them and saw what best suited me. Back then I was mostly involved in the lyric process and some melody writing but I never initiated anything. I was very happy with the direction the songs were taking and then I decided to release them as an album! 

Which is your favorite song of the album and why?

My favourite song off the album is ‘Did It Again’. I believe it has a magical melody, very cool lyrics and I have always loved the arrangement & dark mood it has.

Three years later, you released the single I Feel Bad. Tell us about the song. 

‘I Feel Bad’ was one of the first songs I wrote that I presented to Chris. I started writing a lot after I released the album and I knew when I wrote ‘I Feel Bad’ that it was special, and Chris really loved it too. We began working on it a few months later. Chris added the instrumentation, arranged it beautifully and produced it into what it is today! ‘I Feel Bad’ is about heartbreak, pity, sorrow and forgiveness. 

Do you feel that there is an official video of Finding Kate that stands out more than the rest?

I think that all of my videos are special in their own way. ‘I Feel Bad’ video clip stands out more than the rest for me because I am a lot more mature now 3 years later and that really shows in the video.

What and who are your influences as Finding Kate?

I have a huge list of influences so this is hard! Definitely Avril Lavigne, Paramore, P!nk, Evanescence, Deftones, Flyleaf, Linkin Park, PVRIS, The Pretty Reckless, Pearl Jam, Audioslave, Nothing But Thieves and sooooo many more but we’ll be here forever. 🙂 

Finding Kate Musician

How often do you perform live?

Depends on the season, usually once or twice a month, but sometimes there could be 5-6 shows in a month and sometimes none!

Are there any upcoming singles or perhaps a new album?

Yes, many new singles are being prepared. Unfortunately due to COVID-19 I will be pushing back my next single release but it is coming soon! I’ll give you a sneak peak of the title – WAYN is the acronym for those of you who want to start guessing the title. 😉 

What are Finding Kates targets and next steps?

My targets are to self release some more tracks, reach out to new audiences, build a strong team around me and keep going!

Kate, wed like to thank you for a beautiful interview. We wish you the best with your career and future!

This was fun! Thank you for having me, take care.

Finding Kate Musician

Finding Kate links:

Website: www.findingkatemusic.com

Youtube: www.youtube.com/c/findingkate

Facebook: www.facebook.com/findingkate

Listen/Download: https://finding-kate.lnk.to/listen

Instagram: www.instagram.com/iamfindingkate

Joakem

Ο Στέλιος Ιωακείμ (Joakem) είναι ένα άτομο που όσοι τον ξέρουν, δεν μπορούν να τον φανταστούν χωρίς μουσική. Ζει κι αναπνέει μέσω της τέχνης του κι αυτό μπορεί να το μεταδώσει στους γύρω του. Από παιδί ασχολείται με το πιάνο και τη φωνητική και το ταλέντο του πραγματικά δεν κρύβεται. Εδώ και 7 χρόνια, πέρα απ’ τη φιλία μας, είναι πραγματικά ένας από τους αγαπημένους μου μουσικούς. Βρίσκομαι λοιπόν στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσω την συνέντευξη μας. 

Ποια ήταν τα πρώτα σου μουσικά βήματα;

Στα 6 μου χρόνια οι γονείς μου με πήραν στο πρώτο μου μάθημα πιάνου. Συνέχισα να παίζω πιάνο κανονικά, τελείωσα και το grade 8. Γενικά είχα πολλές κλασσικές επιρροές λόγω των κομματιών που έπαιζα και άκουγα, και μεγαλώνοντας ανακάλυψα τη Ροκ πάνω στα παλιά CD player. Θυμάμαι είχα ένα Walkman όταν πήγαινα δημοτικό κι έτσι ξεκίνησα να ακούω Red Hot ChiliPeppers και Metallica. Έπειτα εξελίχτηκε σε πιο “heavy” τραγούδια και ταυτόχρονα άκουγα και πολλά άλλα είδη μουσικής. Σιγά σιγά έγινα μέλος σε διάφορες μπάντες κι έτσι ανέπτυξα και τις φωνητικές μου ικανότητες. Από τότε δεν ήμουν μόνο πιανίστας, τραγουδούσα επίσης. 

Πως ακριβώς ανακάλυψες πως πέρα από το πιάνο, μπορούσες και να τραγουδάς;

Στην πρώτη μου μπάντα, Ethereal Black, χρειαζόμασταν κάποιον να κάνει διφωνίες κι επειδή μικρός εξασκούμουν μόνος στο σπίτι, ήξερα πως μπορούσα να λάβω εγώ αυτό το ρόλο. Δεν έκανα ποτέ μαθήματα φωνητικής στην εφηβεία μου, όταν πλέον μεγάλωσα και είδα το θέμα πιο σοβαρά, τότε πήγα σε μαθήματα φωνητικής. 

-Έκανες όπερα απ’ ότι θυμάμαι.

Ναι, η όπερα με βοήθησε στην τεχνική και στο να έχω περισσότερο έλεγχο της φωνής μου. Έπειτα όταν διαμορφώσαμε τους Slightly Offensive με τους οποίους παίζω εδώ και χρόνια, ασχολήθηκα ακόμη περισσότερο με το τραγούδι και πέρα απ’ αυτό με βοήθησε να επεκτείνω τα ακούσματά μου.

Πλέον ασχολείσαι με Ροκ και Μέταλ. Απαιτείται σαν τραγουδιστής να χρησιμοποιείς growl. Πως έμαθες αυτή τη τεχνική; 

Άκουγα πολύ το συγκρότημα Lamb of God. Ήταν μεγάλη επιρροή για μένα ο τραγουδιστής τους, Randy Blythe. Προσπαθούσα να τον μιμηθώ στην αρχή, ουσιαστικά κατέστρεφα τον λαιμό μου, δεν ήξερα πώς να κάνω growl. Σιγά σιγά έμαθα πως να το χειρίζομαι έτσι ώστε να μην κάνω ζημιά στις φωνητικές μου χορδές, να ακούγετε καλό ταυτόχρονα και να μπορείς να διακρίνεις τις λέξεις που λέω. Υπάρχουν πολλοί οι οποίοι χρησιμοποιούν growl στη μέταλ κι ενώ ένα τραγούδι μπορεί να είναι τέλειο, το καταστρέφει ο τραγουδιστής  γιατί δεν προφέρει σωστά τις λέξης μέσα από τη τεχνική αυτή.

Γενικά δεν υπάρχει τρόπος να κάνεις μάθημα growl. Ο καθένας που χρησιμοποιεί αυτή τη τεχνική έχει το δικό του χαρακτηριστικό ήχου κι όταν περιγράφουν το τι επικρατεί στο λαιμό τους, έχουν διαφορετικές εκδοχές. Ο κάθε τραγουδιστής έχει τον τρόπο του. 

Joakem Musician

Μετά τις σπουδές σου, και πιο συγκεκριμένα πριν 2 χρόνια, προέκυψε το πρώτο σου Single με τίτλο «The Path». Πες μας λίγα λόγια για το τραγούδι αυτό. 

Ξεκίνησα σπουδές νομικής χωρίς να με επηρεάσει κανείς, ούτε οι γονείς μου. Στην πορεία ανακάλυψα πως με τίποτα δεν θα ήθελα να συνεχίσω αυτή τη σπουδή. Δεν με αντιπροσώπευε, και δεν με ενδιέφερε. Δεν ήθελα να εξασκώ τη νομική για την υπόλοιπη μου ζωή. Πάντα ήξερα όμως πως η μουσική ήταν το πιο μεγάλο κομμάτι της ζωής μου κι αυτό που με έκανε να νιώθω πιο ωραία. Αποφάσισα να φύγω προς το τέλος της νομικής σπουδής και να ακολουθήσω μουσική. Έτσι εμπνεύστηκα να γράψω πρώτα τους στοίχους και πιο μετά τη μουσική του The Path. Το τραγούδι μιλάει για το να βρεις αυτό που αγαπάς στη ζωή σου, να το επιδιώκεις και να το κάνεις όσο πιο πολύ μπορείς. Δηλαδή να βρεις αυτό που σε κάνει πραγματικά χαρούμενο. 

Το επόμενο βήμα μετά το «The Path», ήταν η κυκλοφορία του πρώτου σου δίσκου με τίτλο «Mind Matter». Πώς προέκυψε η σύνθεση αυτών των κομματιών; Ποια ήταν η έμπνευσή σου;

Το Mind Matter, όπως λέει και ο τίτλος, πρόκειται για το τι σκεφτόμουν εγώ στο δικό μου μυαλό. Αν και πολλά συγκροτήματα επιλέγουν ένα συγκεκριμένο θέμα για τον κάθε τους δίσκο, εγώ επέλεξα να μην έχω κανένα. Το κάθε τραγούδι εκφράζει τα πιστεύω, τις ανησυχίες και τις σκέψεις μου. Για παράδειγμα, το Generation Z, μιλάει για τους ανθρώπους που πλέον εύκολα προσβάλλονται. Αυτό που μπορούν να κάνουν είναι να στηρίξουν και να παλέψουν για τα πιστεύω τους αντί να προσβάλλονται και να παραπονιούνται. Το Peaceful Place μιλάει για τις υπερδυνάμεις χώρες που καταστρέφουν άλλες πιο αδύναμες χώρες για τα δικά τους συμφέροντα. Το Resurgence λέει ότι αν πέσεις, πρέπει να σηκωθείς στα πόδια σου, κι αν ξαναπέσεις πάλι πρέπει να ξανασηκωθείς και το Treacherous μιλάει για ανθρώπους που σ’ έχουν προδώσει ή δεν σου συμπεριφέρονται σωστά ενώ δεν έχεις κάνει κάτι κακό. Στο δίσκο μου μιλάω μέσα από τις εμπειρίες μου σαν άτομο. 

Joakem Mind Matter Album

Στην Κύπρο και στην Αγγλία ήσουν μέλος σε πολλά συγκροτήματα όπως τους JoakemSlightly OffensiveEthereal BlackTorment. Με πόσα συγκροτήματα έπαιξες και ποια ξεχωρίζεις; 

Συνολικά 8 και πολλά απ’ αυτά υπήρχαν για χρόνια, κάποια μέχρι και σήμερα. 

Αυτά που ξεχωρίζω πέρα απ’ το δικό μου (Joakem), είναι τους Slightly Offensiveκαι τους Torment. Για παράδειγμα, με τους Slightly Offensive, πάντα γίνεται πανικός στις συναυλίες και είμαστε πιο ξέγνοιαστοι. Έτσι κι αλλιώς με τα παιδιά είμαστε φίλοι χρόνια τώρα κι έχουμε χημεία. Με τους Tormentπερνούσαμε πολύ ωραία όχι με την έννοια της διασκέδασης μόνο αλλά λόγω του ότι ήταν καθαρά heavy. Γράφαμε και τα τραγούδια μας μαζί και πιστεύω πως δεν υπήρχε άλλο συγκρότημα στην Κύπρο που να ήταν παρόμοιο σε μας. Είχαμε ανοίξει και συναυλίες μεγάλων συγκροτημάτων της Μέταλ όπως τους Rotting Christ. 

Πριν την κυκλοφορία του πρώτου σου Single και δίσκου «The Path» και «MindMatter», έλαβες μέρος σε ένα διαγωνισμό τραγουδιού της Ελληνικής τηλεόρασης και πιο συγκεκριμένα στο The Voice of Greece. Πως πήρες αυτή την απόφαση;

Ήρθα σε επικοινωνία με τον Άλεξ Παναγή ο οποίος μου έδωσε κάποιες συμβουλές για το χώρο, σαν κάποιος πιο φτασμένος και του είπα πως σκεφτόμουν να λάβω μέρος στο The Voice. Μου είπε: είναι περιορισμένες οι θέσεις που έχουν μείνει, και αμέσως πήρε τηλέφωνο τον Κονταξάκη. Έτσι μου έκλεισε ακρόαση (piano audition). To Piano Audition γίνετε για να δουν πως μπορείς να τραγουδήσεις και πως έχεις κάποιο επίπεδο. Πήγα στην ακρόαση και πέρασα στα Blinds. Έτσι προέκυψε το The Voice. Το είδα σαν μια ευκαιρία για καλή διαφήμιση και είναι μια καλή εμπειρία για να μάθεις πως να συμπεριφέρεσαι μπροστά στη κάμερα και στη ζωντανή μετάδοση. Έκανα πάρα πολλές συναυλίες αλλά το να βγαίνεις πάνω σε μια σκηνή όπου σε βιντεογραφούν πολλές κάμερες, μεταδίδεται ζωντανά παντού, και η ερμηνεία σου θα είναι για πάντα στο διαδίκτυο, είναι κάτι πολύ διαφορετικό. 

Η εμπειρία σου στο The Voice, από το τηλεφώνημα του Άλεξ Παναγή, στα Blinds, και μετά στον τελικό του διαγωνισμού, πώς ήταν;

Πολύ διασκεδαστική και πολύ αγχωτική ταυτόχρονα. Ακούγετε πως κλαίγομαι γιατί το λέω συχνά αλλά ήταν πραγματικά πολύ δύσκολο γιατί είχα τραυματιστεί στο γόνατο, κι είχα ρήξη χιαστού και μηνίσκου. Με εμπόδιζε αρκετά γιατί έβγαινα πάνω στη σκηνή κι έπρεπε να κινηθώ, άσε ότι είχαμε και δεκάωρες πρόβες. Ήταν πολλή δουλειά. 

Σίγουρα υπήρχε κι άγχος προπαντός λίγα λεπτά πριν βγω στη σκηνή όπως όλοι μας. Το να τελειώνεις ένα live, να περνάς στην επόμενη φάση, και να βλέπεις πίσω για να δεις πως τα πήγες κι αν πέρασες καλά, ήταν όμορφο. Δεν περνούσα πάντα ωραία όμως γιατί δεν ήμουν ευχαριστημένος με κάποιες ερμηνείες μου. 

Ποιες ήταν η αγαπημένες σου ερμηνείες στο The Voice;

Evolution of the Skid στα Knockouts, το Simple Man πιστεύω πως ήταν καλό, καιεννοείτε το Superstition.

Joakem Live

Είπαμε για το Voice, για το δίσκο, τώρα τι κάνει ο Joakem;

Αυτή τη στιγμή είμαι λίγο silent από συναυλίες γιατί εργάζομαι σε δύο δουλειές, και προσπαθώ να μαζέψω λεφτά. Μια απ’ τις δουλειές μου είναι ότι διδάσκω πιάνο και φωνητική, έχω το στούντιο μου στο οποίο ηχογραφώ καλλιτέχνες και το νοικιάζω για πρόβες, και ή άλλη δεν έχει σχέση με μουσική. Ετοιμάζομαι όμως με το booking agency μου για συναυλίες στο εξωτερικό. Αυτό είναι το καινούριο κεφάλαιο και το επόμενο μου βήμα. Βέβαια οι συναυλίες αναβάλλονται προς το παρόν λόγω της κατάστασης που επικρατεί ανά το παγκόσμιο, με άλλα λόγια λόγω κορονοϊού.

Όπως είπες, διδάσκεις μουσική. Πως είναι τα πράγματα; Τα παιδιά ενδιαφέρονται για τη μουσική;

Μου έτυχε και το να έρθει κάποιος για μαθήματα μουσικής και να μη θέλει πραγματικά να είναι εκεί. Όμως συνήθως τα παιδιά είτε αρχάριοι είτε προχωρημένοι, θέλουν να εξελιχτούν. Επειδή είμαι και μεγάλος αδερφός ξέρω πως να χειρίζομαι τα νέα παιδιά. Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και βλέπεις τα πράγματα με διαφορετική οπτική. Όταν εξελίσσονται χαίρομαι, και μ’ αρέσει να τους βλέπω να καλυτερεύουν. 

Οι γονείς ακόμη βλέπουν τη μουσική σαν χόμπι;

Ναι, και είναι λογικό. Η μουσική είναι ένα επάγγελμα που δεν μπορεί να σου προσφέρει ένα σταθερό εισόδημα. Αν κάποιος θέλει να είναι μουσικός και να μένει στη Κύπρο, πρέπει να κάνει κι άλλες δουλειές πέρα από τις συναυλίες. Δηλαδή να διδάσκει κλπ. Αυτό ισχύει και σε άλλες χώρες βέβαια.

Όσοι σε ξέρουμε, θεωρούμε πως ακούς μόνο Ροκ και Μέταλ. Πριν μου αποκάλυψες πως δεν ακούς μόνο αυτά τα είδη. Πες και στο κοινό τι άλλα είδη ακούς.

Καταρχήν όπως είπα και πριν, ακούω κι έχω επιρροές από κλασσική μουσική. Μ’ αρέσει επίσης η Τζαζ, η Fuse, Funk, Psychedelic, κάποια Pop και Hip Hopτραγούδια. Χθες άκουγα Jessie J για παράδειγμα και ξετρελάθηκα με τις νότες που βγάζει. 

Joakem

Σαν επαγγελματίας μουσικός, τι συμβουλή θα έδινες στα νέα παιδιά που θέλουν να ακολουθήσουν μουσική;

Δεν μπορώ να δώσω μόνο μια συμβουλή. Είναι δύο. Ή πρώτη, ΜΕΛΈΤΗ ΜΕΛΈΤΗ ΜΕΛΈΤΗ! Είναι πολύ σημαντικό. Η δεύτερη είναι να είσαι αληθινός με τον εαυτό σου σαν μουσικός. Να παίζεις αυτό που σ’ αρέσει πραγματικά, αυτό που σε γεμίζει.

Υπάρχει βλέψη για επόμενο δίσκο;

Είναι καθοδόν. Τα καινούρια τραγούδια υπάρχουν αλλά δεν έχουν ηχογραφηθεί ακόμη. Έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας μέχρι την κυκλοφορία του νέου δίσκου. 

Θα κάνεις κάποια συναυλία εχτός Joakem;

Θα κάνουμε μια συναυλία με τους Time Paradox Project (Αβραάμ Ν. Κοντός, Έλλη Κουτσουλλή, Χάρης Περατίκας, Χρίστος Σαββίδης, Αντρέας Σαββίδης, Στέλιος Ιωακείμ) ή οποία θα είναι χορηγημένη από τον Δήμο Έγκωμης. Το θέμα της συναυλίας είναι το να φέρει τον κόσμο πιο κοντά στην ιδέα της Ροκ και της Μέταλ συνδυάζοντας αυτά τα είδη με κλασσική μουσική. Πέρα από μουσική θα υπάρχουν πυροτεχνήματα και χορευτές. 

Η μουσική τι σημαίνει για σένα;

Πως να το θέσω τώρα; Θα σου κάνω την ίδια ερώτηση. Σαν μουσικός, μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς μουσική;

-Όχι

Ακριβώς. Η ζωή μου χωρίς μουσική είναι θαμπή και δεν έχει νόημα. Η μουσική μου δημιουργεί πολλά έντονα και διαφορετικά συναισθήματα – όχι μόνο όταν την ακούω αλλά και όταν δημιουργώ και παίζω μουσική.

Joakem band

Αγαπημένε μας Joakem σου ευχόμαστε ολόψυχα ένα λαμπρό μέλλον, πολλές επιτυχίες κι ότι επιθυμείς να σου δίνεται απλόχερα. 

Βρείτε τον Joakem στα παρακάτω links:

https://www.joakem.com

https://www.instagram.com/joakemmusic/

https://www.facebook.com/joakemmusic

https://open.spotify.com/artist/1LIKYAuCiAYMgn8dAgUwrc?si=WIEkeatuQPy6LayKZSlZqA

https://music.apple.com/cy/artist/joakem/1352642390

Don Canyon ft Joakem Don't Lie Song

Η Κυπριακή Ροκ μπάντα Don Canyon κυκλοφόρησαν το καινούριο τους τραγούδι με τίτλο «Don’t Lie» χθες, Σάββατο, 11 Ιανουαρίου.

Το «Don’t Lie» των Don Canyon σε συνεργασία με τον Joakem, είναι ένα ροκ κομμάτι με μέταλ επιρροές. Τους στοίχους έγραψαν οι Don Canyon και Joakem, και τη μουσική οι Don Canyon με τον μουσικοπαραγωγό και συνθέτη Chris Cara.
Την παραγωγή εκτέλεσαν ο Chris Cara και οι Don Canyon. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο Soundscape Studios και το Master εκτέλεσε ο Alex Psaroudakis στο NYC Mastering, ΗΠΑ.

Λίγα λόγια για τους Don Canyon:

Είναι μία τριμελής μπάντα από την Πάφο και αυτό που τους ξεχωρίζει πέρα από τη μουσική τους και τις μοναδικές τους διασκευές, είναι ότι τολμούν να μιλήσουν για τα σοβαρά θέματα του σήμερα. Ο Πάνος (βιολί, κρουστά) και Θέμης Παπαδόπουλος (κιθάρα), και ο Yegor (κιθάρα), θέλουν μέσα από τη μουσική τους να δηλώσουν τα θέματα που τους απασχολούν και να δώσουν ένα στήριγμα στους ανθρώπους που τους ακούνε. Δεν συναντάμε συχνά τέτοιους ανθρώπους στις μέρες μας και προπαντός σε μια τόσο νεαρή ηλικία (ο Θέμης για παράδειγμα είναι μόνο 17 χρονών).

Το βίντεο κλιπ των Don Canyon σκηνοθέτησε η Elinett Gudman και πρωταγωνιστούν οι 4 ερμηνευτές του κομματιού: οι Don Canyon και ο Joakem. Ένα βίντεο που πραγματικά μεταδίδει ένα Rock Star ύφος και ενέργεια.

Don Canyon και Joakem, συγχαρητήρια για την κυκλοφορία του «Don’t Lie». Καλοτάξιδο!

Yanni

Ο Έλληνας μουσικός από την Καλαμάτα έφυγε στα 18 του χρόνια από την πατρίδα του για σπουδές ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα των ΗΠΑ. Κανείς όμως δεν μπορεί να αποφύγει το «κάρμα» του. Το αυθεντικό και έμφυτο ταλέντο για τη μουσική δεν θα μπορούσε ποτέ να κρυφτεί. Ήταν αναμενόμενο πως θα έβγαινε αυτή του η αγάπη στην επιφάνεια. Μετά την ολοκλήρωση του πτυχίου ψυχολογίας μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Αμερικής για να κυνηγήσει το πραγματικό του όνειρο. Ήθελε να γράφει μουσική, να μπορεί να μοιραστεί τα συναισθήματα και τις προσωπικές του εμπειρίες με τον κόσμο. Έτσι κι έγινε.

Θα αναρωτιέστε για ποιόν σας μιλάω σωστά; Αναφέρομαι στον μοναδικό Έλληνα μουσικό που έκανε παγκόσμια καριέρα με όλη τη σημασία της φράσεως. Τον Γιάννη Χρυσομάλλη ή αλλιώς τον Yanni. 

Yanni pianist

Ο Yanni είναι πιανίστας, συνθέτης και μουσικός παραγωγός αλλά το πιο σημαντικό είναι πως είναι ένας άνθρωπος που δεν θα σταματήσει ποτέ να παλεύει για τα πιστεύω του και για τα όνειρα του όπως πάντοτε λέει κι ο ίδιος. Έχει ένα χάρισμα που μαγεύει τους ακροατές του, τους παρασύρει σε ένα κόσμο γεμάτο συναισθήματα και μέσω του χαϊδέματος των πλήκτρων μεταδίδει όλα αυτά που ένιωθε την ώρα που σύνθετε τα κομμάτια του.

Αυτός ο σπουδαίος μουσικός πραγματοποίησε συναυλίες σε ιερούς και αρχαίους ναούς όπως την Ακρόπολη, και το Taj Mahal της Ινδίας. Συνολικά 500 εκατομμύρια άνθρωποι παρευρέθηκαν στις συναυλίες του σε περισσότερες από 140 χώρες. Επίσης έχει γράψει πολλά κομμάτια αφιερωμένα στην Ελλάδα, την πατρίδα του. Παρ’ όλο που μένει στις ΗΠΑ τα τελευταία 47 χρόνια, ποτέ δεν ξέχασε τις ρίζες του, τον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Μέχρι και φέτος που σύνθεσε το πιο πρόσφατο του κομμάτι όπου διηγείται μέσω των μελωδιών του κάποια προβλήματα υγείας που πέρασε, το ονόμασε «Blue» γιατί θυμόταν ακόμη και στις δύσκολες στιγμές το απέραντο γαλάζιο που έβλεπε μικρός στην Ελλάδα. 

«Όταν έχω συναυλίες σε χώρους όπως το Taj Mahal και την Ακρόπολη, είμαι προσεκτικός σχετικά με την ερμηνεία μου. Πρέπει να αρμόζει με τον χώρο που με περιβάλλει. Πρέπει να είναι κατάλληλη για τον πολιτισμό – θα πρέπει να ταιριάζει στο κτίριο πίσω από μένα, στο περιβάλλον στο οποίο παίζω και στην κουλτούρα αυτού του τόπου.» – Yianni

Yanni pianist acropolis

Στις συναυλίες του, ο Yanni δεν ερμηνεύει μόνο τα κομμάτια του όπως το «Nostalgia», «Santorini», «One Man’s Dream», και «Until the Last Moment» αλλά φροντίζει να μιλάει στον κόσμο για την αγάπη, την ανθρωπιά, τα όνειρα και την εκτίμηση. Έχει σαν κανόνα να του δίνουν την ελευθερία να εκφράσει τα πιστεύω του σε όποια χώρα κι αν βρίσκεται ασχέτως θρησκείας και κουλτούρας. Εάν μια χώρα δεν μπορεί να σεβαστεί αυτόν του τον κανόνα τότε προτιμάει να μην πάει. Αυτό το θέμα όμως δεν στάθηκε πότε εμπόδιο γιατί ο Yanni δεν περνάει κανένα αρνητικό ή πρόστυχο μήνυμα. Αντιθέτως μιλάει με θετικότητα και σεβασμό προς όλους τους ανθρώπους. 

«Ό,τι κάνουμε σε σχέση με τη μουσική, η αλήθεια πρέπει να είναι η προτεραιότητα μας.» – Yanni

Ο Έλληνας μουσικός έχει πολλά προτερήματα αλλά θα ήθελα να αναφέρω ένα από αυτά και συγκεκριμένα κάτι που θεωρώ πως πολλοί διάσημοι καλλιτέχνες το έχουν χάσει στις μέρες μας. Όσο γνωστός κι αν είναι, όσα βραβεία και λεφτά κι αν έχει αποκτήσει, δεν ξεχνάει πως ο κόσμος είναι αυτός που του δίνει την ευκαιρία να κάνει την καριέρα του. Σέβεται στο 100% τους ακροατές του και προσπαθεί πάντα να μιλάει μαζί τους και να ακούει με προσοχή αυτά που έχουν να του πουν. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου ένα προσόν που όλοι οι καλλιτέχνες πρέπει να έχουν. Όσο σημαντικός είναι ένας καλλιτέχνης για ένα ακροατή, άλλο τόσο σημαντικός είναι αυτός ο ακροατής για τον καλλιτέχνη.

«Λατρεύω τις περιοδείες και μου αρέσει να έρχομαι σε επαφή με τον κόσμο. Μου μιλούν κι αυτό είναι αναντικατάστατο.» – Yianni

Yanni pianist

Αφιερωμένα στην αγαπημένη του Ελλάδα:

«Νοσταλγία» στο Royal Albert Hall, Λονδίνο

«Σαντορίνη» στις Πυραμίδες 

«Until the Last Moment» στην Ακρόπολη

«Blue» – στο Λος Άντζελες, ΗΠΑ