balance scale

Ισορροπία. Όχι αυτή τη φορά δεν έχει να κάνει με το πρόγραμμα, είναι μια διαφορετική έννοια και διαφορετικό σύμβολο. Σύμβολο; Η ζυγαριά και στόχος είναι η ευθυγράμμιση της και όχι η ανύψωση της μιας πλευράς ή της άλλης.

Η ισορροπία είναι μια κατάσταση που είναι καλή και ευπρόσδεκτη στη ζωή μας για πολλούς λόγους και για πολλές πτυχές. Η κατάσταση αυτή μας κρατά σταθερούς, όχι απόλυτους και επιτρέπει την αλλαγή και ας το πούμε παραδρόμηση μας.

Σωστή διατροφή, σωστή εκγύμναση του μυαλού και του σώματος και σωστός και υγιής ύπνος. Με αυτούς τους τρόπους εξασφαλίζουμε κυρίως τη σωματική αλλά και τη ψυχολογική μας υγεία. Πάλι όμως με ισορροπία. Διατροφή, μια ισορροπημένη διατροφή με τα τρόφιμα που μας αρέσουν και αντέχει ο οργανισμός μας, γυμναστική 3-4 φόρες την εβδομάδα και όσο περισσότερο ή λιγότερο αντέχει το σώμα μας μετά από μια γεμάτη μέρα και ύπνος όσες ώρες χρειάζεται ο καθένας για να νιώσει ξεκούραστος.Μην πιέζετε ούτε το σώμα σας ούτε τη ψυχή σας για περισσότερα ή λιγότερα.

Δουλειά και κοινωνικές υποχρεώσεις και “θέλω”. Καλή η δουλειά, καλό το να ψάχνεις και άλλα καλύτερα ή την προσωπική σου ανέλιξη αλλά μην δουλεύεις μόνο. Αν πάντα μένεις λίγο ή πολύ περισσότερο στη δουλειά ή κάνεις περισσότερα από όσο αντέχεις θα έρθει μια μέρα το σώμα σου και το μυαλό σου να πάρει την απόφαση και να ξεκουραστεί. Αυτό ίσως γίνει με συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, κρίσεις πανικού ή υπερκόπωση. Η δουλειά ποτέ δεν τελειώνει. Πάρε λίγες αναπνοές, μείνε πιστός στο στόχο της ημέρας και κάνε το διάλειμμα σου κανονικά και το Σαββατοκύριακο κανόνισε μια εξόρμηση ή ότι άλλο σε κάνει να ξεκουράζεσαι.

Κοινωνικές υποχρεώσεις και θέλω. Καλά τα έξω και αν είναι τέλεια και σε κάνουν να ανανεώνεσαι. Ωραία, μέχρι σε ένα σημείο όμως. Δεν είμαστε όλοι 20 και δεν έχουμε όλοι την ίδια όρεξη και τις ίδιες αντοχές. Καλό το ποτό και το τσιγάρο και τα απαγορευμένα. Στη καθημερινότητα όμως δεν είναι και τόσο καλές συνήθειες. Ναι να βγαίνετε και να κάνετε τρέλες με τους φίλους σας ή με όποιο άλλο θέλετε, προσέχετε όμως και μην το παρακάνετε. Αφήστε το και για λίγο να το πεθυμήσετε και να πηγαίνετε πίσω με ακόμα περισσότερη όρεξη και χαρά. Έχετε και άλλες υποχρεώσεις και σκέψεις που με κανένα ποτό δεν εξαφανίζονται.. μιλώντας εκ πείρας.

Σχέσεις. Ανθρώπινες σχέσεις. Μακράν το αγαπημένο μου θέμα. Εννοείτε πως και εδώ η ισορροπία είναι απαραίτητη. Η σχέση σου, οι φίλοι σου και η οικογένεια σου θα είναι εκεί, με δική σου θέληση ή δική τους. Το όχι δεν είναι πάντα κακό. Αφήστε τη σχέση σας να μην σας δει μια μέρα αφήστε τον/την να σας επιθυμήσει και την επόμενη φορά που θα βρεθείτε να είσαστε ακόμα πιο ζεστοί και γεμάτοι όρεξη για το πως θα περάσετε το χρόνο σας. Το ίδιο και με τους φίλους, κάθε μέρα η ίδια συνάντηση καταντά βαρετή όσο και να τους αγαπούμε και να περνούμε καλά. Φτάνει η φάση που οι κουβέντες είναι συνέχεια οι ίδιες, δεν περνά η ώρα και βαριέστε. Αν θα συναντιέστε κάθε μέρα προσπαθήστε να κάνετε και κάτι διαφορετικό τουλάχιστον και δημιουργήστε στιγμές. Μέσα σε όλα αυτά μην ξεχνάτε ότι υπάρχετε και εσείς. Μια μέρα τουλάχιστον θα ήταν καλό να την αφιερώνετε σε εσάς και να κάνετε ότι σας έρθει από πεζοπορία μέχρι ατελείωτες ώρες στο δωμάτιο παρέα με το νέτφλιξ (νοου σπόνσορς!).

Εν κατακλείδι η ισορροπία είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε και αυτό που θα τα βάλει όλα σε μια τάξη χωρίς πίεση, χωρίς να χάσουμε τον εαυτό μας και χωρίς να τρελαθούμε με τις τόσες αλλαγές και αναταράξεις και ακόμα και τη ρουτίνα της ζωής μας.

Για να δούμε…

confidence freedom

Αυτοπεποίθηση. Πιστεύω στον εαυτό μου πριν πιστέψει κάποιος άλλος, ίσως να πιστεύει κάποιος άλλος και ίσως να μην πιστέψει και ποτέ .

Η αυτοπεποίθηση είναι η πηγή έμπνευσης του κάθε ανθρώπου ούτως ώστε να προχωρά μπροστά και σταθερά με ένα χαμόγελο και θετικότητα. Παρόλα αυτά υπάρχουν δύο πλευρές. Η αυτοπεποίθηση που έχει κάποιος και πιθανών να φαίνεται τρελλός στους γύρω του και η αυτοπεποίθηση που δεν φτάνει στα όρια της παράνοιας.

Για όλα η πιο σημαντική είναι η ισορροπία. Ακόμα και σε αυτό.

Να έχουμε αυτοπεποίθηση, να μιλάμε στον εαυτό μας και να λέμε πόσο αξίζουμε ή όχι – με περιθώρια προόδου και να πιστεύουμε σε εμάς. Τότε αυτό θα το εκπέμψουμε και στα άτομα γύρω μας και δεν θα υπάρχει περιθώριο αμφιβολίας. Χωρίς αμφιβολίες οι άνθρωποι μπορούν να προχωρήσουν και να κάνουν αναδρομή στη μέχρι τώρα πορεία τους. Παρόλα αυτά καλό θα είναι να γίνεται ο προσωπικός απολογισμός της ημέρας ακόμα και του χρόνου ολόκληρου μέχρι να γίνουμε ακόμα καλύτεροι.

Ο προβληματισμός είναι μια κατάσταση που είναι καλό να γίνεται και είναι η κινητήριος δύναμη για πολλά φάσματα στη ζωή μας.

Πιστέψετε εσάς και τότε όλοι θα σας πιστέψουν και που και που κάντε μια αναδρομή και αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο για να γίνει καλύτερος. Πείτε στον εαυτό σας ΑΞΙΖΩ και ΜΠΟΡΩ γιατί αν δεν το κάνετε εσείς πρώτοι δεν θα το κάνει κανένας για εσάς.

Οι σκέψεις δικές σας.

job at work

Ρώτησες ποτέ τον εαυτό σου αν αγαπάς την δουλειά σου; Με λίγα λόγια αν αγαπάς ένα μεγάλο μέρος της ημέρας σου. Είναι απλά μαθηματικά. Η δουλειά είναι ένας χώρος που σπαταλούμε την ενέργεια και το χρόνο μας για 5-8 ή και 12 ώρες.

Ναι η δουλειά είναι ένας τρόπος επιβίωσης αφού σου χαρίζει μισθό και κάτι να ασχολείσαι. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Είναι ένας χώρος προσωπικής και ομαδικής ανάπτυξης. Είναι μια πολύπλευρη ρουτίνα με τις καλές , τις μέτριες και τις κακές τις ημέρες.

Κάθε μέρα είναι διαφορετική στη δουλειά με νέες προκλήσεις και νέους στόχους. Με το να δουλεύεις σε μια εταιρεία ή σε ένα χώρο εργασίας σημαίνει πως υπάρχεις , πως είσαι μέλος μιας ομάδας και πως δίνει και εσύ ένα κομμάτι του εαυτού σου εκεί. Η δουλεία που κάνει για εσένα είναι μια δουλειά που δεν θα βλέπεις την ώρα για να σχολάσεις και δεν θα μισείς τις Δευτέρες αλλά θα είσαι πανέτοιμος για την νέα σου βδομάδα.

Η δουλειά για εσένα είναι αυτή που σε αναπτύσσει και σε κάνει κάθε μέρα και καλύτερο. Είναι μια πρόκληση που από μόνη της σε κάνει να θέλεις και άλλο και να δουλεύεις για εσένα αλλά και τον όμιλο που ανήκεις. Και κάπου εκεί ανταμοίβεσαι με τον μισθό σου αλλά και την εκτίμηση του εργοδότη σου.

Η δουλειά δεν είναι μόνο χρήμα. Η δουλειά είναι πολύ περισσότερα και αν οχι τότε αυτά με αυτά τα περισσότερα δεν θα έχεις τότε αυτή η δουλειά δεν είναι για εσένα. Η δουλειά είναι προσφορά, ενέργεια και πάθος.Ψάξε για την καλύτερη δουλειά και τον καλύτερο σου εαυτό μαζί. Κάθε αρχή και δύσκολη αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το να βγείς από το βόλεμα σου.

Οι σκέψεις δικές σας.

cyprus from satelite

Αυτή η απορία είναι πλέον θεμελιώδες και ανήκει σε κάθε παρέα ανθρώπων ανεξαρτήτου ηλικίας και.. ονείρων.

Κάποιοι σπούδασαν, κάποιοι δούλεψαν, κάποιοι έφυγαν για λίγο και κάποιοι άλλοι έχουν ζήσει όλη τη ζωή τους Κύπρο. Έρχεται η φάση όμως που η ζωή δεν συγκλίνει με τις απαιτήσεις της καθημερινές που έχουμε και τις αυξημένες τιμές στα πάντα και το μεγάλο ανταγωνισμό..του ποιός θα και ζεί καλύτερα.

Θα μιλήσω για τους νέους. Είμαι και εγώ νέα και παιρνώ το ίδιο δίλλημα. Να μείνω ή να φύγω;

Από την μια θέλουμε να φύγουμε- να σπούδασουμε – να δουλέψουμε ή απλά να ταξίδεψουμε γιατί μας μαγεύει το άγνωστο και θέλουμε να το ζήσουμε. Σε κάποιες στιγμές ζούμε τόσο πολύ το άγνωστο που μας γίνεται πλέον γνωστό και θεμιτό για εμάς και αρνούμαστε να πάμε πίσω στη χώρα μας. Βρίσκουμε ίσως καλύτερο βιωτικό περιβάλλον, καλύτερες ευκαιρίες και νιώθουμε ότι αξίζουμε και ότι μας “θέλουν”. Νιώθουμε αρκετοί και ότι μπορούμε να συνεισφέρουμε κάπου ή και να μάθουμε κάτι που η χώρα μας δεν μας το παρέχει. Τότε κάπου εκεί σκεφτόμαστε να μείνουμε στα ξένα αφού η δική μας η χώρα δεν είναι πλέον για εμάς.Εκεί τουλάχιστον μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας και έχουμε την ελευθερία να ανακάλυψουμε πολλά περισσότερα πράγματα.

Από την άλλη όσο και να φύγουμε κάπου μέσα μας δεν αποκλείουμε το γεγονός να έρθουμε πίσω για λίγο ή πολύ ή και να μην φύγουμε ποτέ. Γιατί; Επειδή μάθαμε εδώ και το νησί μας είναι ναι μεν διεφθαρμένο και αφιλόξενο για τους νέους κυρίως αλλά είναι όμορφο. Η γενιές που πέρασαν όμορφα στη Κύπρο δεν ζουν πλέον ή έχουν βγεί σε σύνταξη. Αυτοί αγαπημένοι μου αναγνώστες είναι η μερίδα ανθρώπων που αλά Κυπριακά “εφάαν τζιαι εσπάσαν που τα ριάλλια” και μείναμε εμείς εδώ στο κενό και λίγο πολύ και πάλι στο άγνωστο. Νιώθουμε τη Κύπρο αφιλόξενη αφού σπουδάζουμε κάτι και δεν βρίσκουμε δουλειά στον κλάδο μας και αν ψάξουμε για αυτή την δουλειά θα πρέπει να βάλουμε “μέσον”. Η Κύπρος νιώθουμε πως δεν μας θέλει γιατί ότι και να κάνουμε πάντα κάτι θα χάνουμε αφού ή θα έχουμε μέσο- χαμηλό μισθό ή δεν θα μπορούμε να ζήσουμε μόνοι μας και να κάνουμε την οικογένεια μας αφού τα ενοικία και οι τιμές βρίσκονται στα ύψη και δεν είναι συγκλίνουν με τους μισθούς. Νιώθουμε ότι δεν έχουμε κάτι να δώσουμε εδώ γιατί υπάρχει σταθερότητα και αδράνεια στην αποδοχή νέων κλάδων και των κλάδων της τέχνης. Νιώθουμε ότι δεν μας θέλουν.

Τότε το δίλημμα γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο.

Πιστέυω πως για τον καθένα από εμάς είναι καλό το να ταξιδέψουμε, να μάθουμε , να ζήσουμε και να σπουδάσουμε έστω και για λίγο κάπου έξω ούτως ώστε να μαζέψουμε εμπειρίες και όχι μόνο γνώσεις. Αν δεν έχουμε την ευχέρεια για αυτό τότε καλό είναι να ανοίξουμε το μυαλό μας και να διαβάσουμε βιβλία, να πάμε θεάτρο, να ασχοληθούμε με τα κοινά και να παρακολουθούμε τα γεγονότα. Το νόημα είναι να ανοίξουμε το μυαλό μας, να είμαστε αντικειμενικοί και έτοιμοι για νέα μαθήματα και εμπειρίες.

Οι εμπειρίες και οι γνώσεις δεν χρειάζεται να είναι σε μια κόλλα χαρτί. Αυτό δεν θα καθορίσει το ποιόν σου σαν άνθρωπος- σαν ύπαρξη αλλά σαν μητρώο για την επόμενη σου εργασία. Άφησε τον εαυτό σου να αναπτυχθεί, να δει τι θέλει και η απάντηση θα έρθει σε εσένα χωρίς να την τρέξεις. Δεν είναι εύκολο. Ίσως πιεστείς, ίσως τσακωθείς με τους δικούς σου και το σύστημα γενικότερα αλλά μην συμβιβαστείς μέχρι να ανακαλύψεις εσένα και τις ανάγκες σου.

Τότε θα ξέρεις αν κάνεις για την Κύπρο ή όχι με βάση πάντα τα δικά σου κριτήρια και τα δικά σου θέλω. Το μόνο που θέλω να προσθέσω και κάπου εδώ κλείνω το άρθρο.. είναι ότι εμείς είμαστε το μέλλον της Κύπρου.

Μείνετε δυνατοί και όλα θα φτιάξουν. Όχι από μόνα τους. Θα τρέξεις λίγο αλλά θα βγεί μόνο σε καλό.. είτε είσαι Κύπρο είτε όχι. Η αλλαγή όμως είμαστε σίγουρα εμείς.

Οι σκέψεις δικές σας.

happy employees

Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι η ημέρα που γιορτάζουν οι εργάτες. Το 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν με το σύνθημα «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο», διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και το 8ωρο ωράριο το οποίο απολαμβάνεις εσύ σήμερα. Βέβαια μια τέτοια διεκδίκηση δεν ήρθε χωρίς να χυθεί αίμα, όπως κάθε μεγάλη αλλαγή χρειάστηκε να θυσιαστούν κάποιοι. Δυστυχώς όμως, μετά από τόσους αγώνες υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται σε άθλιες συνθήκες όπως και ανήλικα παιδιά που δουλεύουν για ψίχουλα.
Τραγική ειρωνεία ε; Να υπάρχουν άνθρωποι που πέθαναν για να έχεις εσύ αυτά τα προνόμια και άλλοι που δουλεύουν σε συνθήκες σκλαβιάς, ενώ εσύ βαριέσαι να δουλέψεις ή έχεις καλομάθει τόσο πολύ από τα λεφτά του μπαμπά και της μαμάς.

Βέβαια οι εργάτες τότε ήταν εργάτες με όλη την σημασία της λέξης. Η εργασία τους ήταν χειρωνακτικής φύσης και όχι δεν καθόντουσαν σε ένα γραφείο πίσω από ένα υπολογιστή με κλιματιστικό. Όπως και να έχει η τεχνολογία εξελίχθηκε και πολλά νέα επαγγέλματα έχουν εμφανιστεί από τότε, που αρκετά από αυτά απαιτούν γραφείο, υπολογιστή και κλιματιστικό.

Έτσι αυτό που μπορείς να κάνεις εσύ σήμερα, σαν ένας τρόπος να τιμήσεςι όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν είναι να αγαπάς την δουλειά σου, να είσαι ανθρώπινος με τους υπαλλήλους σου και να αγωνίζεσαι όσο μπορείς κατά της παιδικής εργασίας και οποιουδήποτε είδους εργασίας που καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα.

work fun

Τέλος, τώρα που η σημερινή μέρα πλησιάζει στο τέλος της ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να αναρωτηθείς αν η δουλειά που κάνεις σε γεμίζει. Αν αυτές τις 8 ώρες τις αξιοποιείς στο έπακρο. Αν κάθε πρωί ξυπνάς με ενέργεια και όρεξη για να πας στη δουλειά σου ή αν περιμένεις πως και πως τα Σαββατοκύριακά και τις αργίες να έρθουν. Αν η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα είναι θετική, αν μετράς τις ώρες για να φύγεις από την δουλειά σου, τότε είναι καιρός να κάνεις κάτι γι’ αυτό και άμεσα. Ήρθε ο καιρός να παραιτηθείς και να βρεις κάτι άλλο που θα σε γεμίζει. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να σπαταλάς το ⅓ της ημέρας σου σε κάτι που δεν σε γεμίζει αλλά αντίθετα σε αγχώνει και σου χαλάει την διάθεση.

Φυσικά μια τέτοια απόφαση είναι μεγάλη, εξαιρετικά σημαντική και δύσκολη. Σκέψου όμως τι σε αγχώνει περισσότερο η δουλειά που έχεις τώρα ή η απόφαση να κάνεις μια νέα αρχή, που σίγουρα θα σε οδηγήσει κάπου πολύ καλύτερα! Για φαντάσου να έχεις μια δουλειά στην οποία θα ανυπομονείς να πας και δεν θα καταλαβαίνεις πότε ήρθε η ώρα να σχολάσεις, μια δουλεία που θα σε παθιάζει και θα σε γεμίζει ενέργεια και ενθουσιασμό.

Λοιπόν, για μένα αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να τιμίσουμε τους αγώνες που έδωσαν τόσοι και τόσοι άνθρωποι.

job interview

Κάθε μέρα λέω στον εαυτό μου ότι βρίσκομαι σε καλό δρόμο.. ότι μπήκα σε ένα πρόγραμμα και ξέρω τι θέλω. Ισχυεί όμως αυτό; Μήπως το λέω για να εκλογικεύσω κάτί ή ίσως για να με παρηγορήσω;

Δεν ξέρω την απάντηση. Ότι και αν κάνω δεν με ευχαριστεί στο 100%. Κάτι λείπει και δεν ξέρω τι. Ίσως λείπει κάποιο κομμάτι του εαυτού μου που δεν έχω βρεί ακόμη; Χμμμ..

Προσπαθώ να βρω τη χαρά μέσα από την οικογένεια, τους φίλους μου και εμένα. Προσπαθώ να είναι όλοι χαρούμενοι και έτσι ίσως είμαι και εγώ.

Μπορεί και να σπαταλώ πολύ ενέργεια στη τελική ούτε αυτό όμως μπορώ να το απαντήσω με σιγουριά. Το μόνο που βλέπω αυτή τη στιγμή μπροστά μου είναι ένα αβέβαιο μέλλον κυρίως στα επαγγελματικά μου.

Τελικά τι θέλω; Μια εργασία σταθερή- μόνιμη ίσως και κυβερνητική για να βρω την υγειά μου ή θέλω να εξερευνήσω και να καταλήξω σε τι πραγματικά θέλω και μου πάει;

Νομίζω και αυτό στη πορεία θα το ανακαλύψω. Λίγο πριν παρανοήσω ή λίγο πριν βρώ πραγματικά τι θέλω. Καλή μου τύχη λοιπόν.

Το μέλλον είναι τόσο αβέβαιο που και αυτό με ενθουσιάζει έστω και λίγο!

don't lose yourself

Ήμουν στη δουλειά. Ήρθε ένας πελάτης που είναι περισσότερο φίλος μου θα μπορούσα να πω. Για πρώτη φορά ήμασταν μόνοι μας και αρχίσαμε τις σταθερές μας κουβέντες.Με ρώτησε τι κάνω με τη ζωή μου, ποια είναι τα όνειρα μου, τι θα ήθελα να κάνω στο μέλλον.

΄Άρχισα να μιλώ.Μιλούσα έντονα. Το καταλάβαινα και εγώ η ίδια. Σε εκείνη τη φάση του έλεγα για τα όνειρα μου και τα πλάνα μου που έχω για το 2019.Με διέκοψε και μου είπε.. “Ακούς το τόνο της φωνής σου;” Ντράπηκα.Μετά όμως του είπα.. “Ναι γιατί;” και μου λέει.. “Μην χάσεις ποτέ τη φωνή σου”.

“Μην χάσεις ποτέ τη φωνή σου.” Ήταν από τα πιο όμορφα λόγια που άκουσα. Μου εξήγησε τι εννοεί και ήταν ακόμη πιο όμορφο. Μου είπε ότι μιλώ έντονα, με πάθος, με θέληση και με τόλμη. Ξέρω που πατούν τα πόδια μου και έχω μια στρατηγική για εμένα. Είμαι όλο ζωή και μου είπε να παραμείνω έτσι ακόμα και όταν βρω τον “πρίγκιπα”, ακόμα και όταν είμαι πνιγμένη από τις δουλειές και τη ρουτίνα της ζωής.

Του είπα πως δεν θα τη χάσω γιατί η φωνή αυτή είμαι εγώ. Δεν μπορούσα να το υποσχεθώ γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει και ποιες συγκυρίες που έρθουν στη ζωή σου σε επηρεάσουν.

Τουλάχιστον για τώρα, το 2019 ο στόχος μου είναι αυτός. Να μην χάσω τη φωνή μου και να κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα.

Μ.

today's gonna be a good day

Δευτέρα σήμερα και καλή βδομάδα να έχουμε!

Το ξέρω δύσκολο να δουλεύεις ενώ οι γιορτές σου χτυπόυν την πόρτα και πόσο μάλλον Δευτέρα μέρα! Που να βρεις μυαλό όταν σκέφτεσαι διακοπές, χαλάρωση, ατελειώτες ώρες στον καναπέ και πολλά μα πολλά ποτά και τα  έξω; Υπομονή θα έρθουν και αυτά. Για την ώρα έχεις πράγματα να κάνεις, εξετάσεις, deadlines να προλάβεις και  χρειάζεσαι καλό προγραμματισμό κι άλλη υπομονή!  Γι΄αυτό φόρεσε το καλύτερο σου χαμόγελο και  δες την καινούρια μέρα και βδομάδα με αισιοδοξία! Σπάσε την “παράδοση” της και καλά ανυπόφορης Δευτέρας και απέδειξε σε όλους πως για σένα δεν έχει σημασία τη μέρα είναι!

Kαλή μας τύχη λοιπόν σε ό,τι και αν κάνουμε!